Se celti PI où dt . a 
È P 
Sr 
su #5 ) 0 C 8 145 
bium cavum fit, latoque'principio & fine obtufo j non divi. 
fo, purpureo. Labium infetius in «/pira Betonica: pallidum, 
tripartitum , fegmentis: lateralibus' ovatis, medio: paulo lon- 
‘giori emarginato 3 cum iti dalcar? media portio multo lon- 
gior &plicata fit. Stamina breviora. pro' pottionelongiora 
funt, & magis confpicùa, quam vulcari.\ ‘vAnthere cinna- 
mex. Tuba ftaminibus brevior, multo profundius divifa, 
quam in velouri.  Folia catetàm valde fimilia.” Dixerim 
BeroNICAM fol ovaris , rotunde crenatis » fpica compatta : nam 
ob fummam in habitn fimilitudinem nolim-a Betonica ad 
Stachyn transferri. Mifit etiam CI. ALLIONE, addiditque, 
in fuis montibus vulgarem efle. Nobis etiam in montibus 
vallis Geffenai nafcitur. I 
CAPITATE. 
. 
‘54. EcHivopus Vazifolim utique nafcitur in- Vallefie par: 
te fuprema five Decuria Gomfenfi, tum inter Sedunum & Si. 
derana, sen 
DISCOIDEAE 
$5. Herba alba Valef: fine primum a nobis expediri po- 
tuit, que fero valde, & menfe Septembri floreat.  Folia qui- 
dem, quando explicata funt, multifida, non accurate pinna- 
ta. Partes, que funt pro pivnis, etiam potius  multifide, 
quam iterum pinnate , in quinque lobos fere divife.' Lobi 
acuti, bifidi, ‘trifidi, quadrifidi, etiam fimplices. Ultima 
portio queque linearis & longe lanceolata eft. Recentia pla- 
na funt, ficca Contorquentur & anguftiora fiunt, & quafi-te- 
retia, lobis fibi nunc proximis, fingulari habitu, & tomento 
albo tota obducuntur. Spica florigera rea ;'longa, compo- 
afita ex alternis ramulis perbrevibus, flores continentibus, tres 
ad fex, ad caulem pene fefliles. Imi florum fafciculi laxio- 
res infident foliis exiguis palmatis: fupremi in fpicam con- 
| fluunt. Flos curtus, rotundus, fed contraGior, calycis fqua- 
MVol VI. T - mis 
