Me io {SR r49 
lidaltri defignare placebit, dum fpecies in tuto fit conftitu. 
ta C*). REST 
PEANIPETALE 
- 62. Hiéracium intybaceum, flore magno albido SCHEUCHZERT 
Itin.. JI, p. 336. dudum inter meas fuit, ut tamen notas 
 difcriminis nondum fufficientes invenirem.  Utigue vero 
diftingui meretur, repertum in M. Goz:hardo & circa fontes 
Rhodani, & in M. Rosboden, qui vicinus e& M. Sempronii, 
& alibi in fumma Valefia. ; 
In Gotthardo M. uniflorum reperi caulem , unde in 
Enum. Stirp. helu. cum nomine Hieracii pumili faxatilis afperi 
radice premorfa mr. retuli. Verum ex eo ftatu fape exit, 
& caulefcit, & ramofum fit. Radix perennans, lignofa, 
afpera.. Folia & ad terram & ad caulem, longa, villofa, 
| fubafpera , triangularibus cavis dentibus incifa. Caulis pedalis, 
Ex alis foliorum finguli flores ex petiolis triuncialibus, nu- 
dis, cum caule fufca hirfutie hirtis. Calycis folia fufca, mul. 
torum ordihum. Fios ex majoribus hujus generis, fulfurei 
coloris, petalis de more quinquedentatis; pappo fimplici.. 
Nomen feci Hieracu foliis afperis , oblougis, dentatis , calyabus 
— birfutiffimis. 
Dn SNA Ri ie ite 
(*) Ad Solidagiuem melius referasi 

