14 



AsaphoruQi prorsus nullum characterem, quo certe dtstiu- 

 gui possint, invenio: nam solum articuloruiu numerum in 

 his 8 — 12, in illis 12 — 14 generum characterem distin- 

 ctivum unicum esse, haud probandum puto, praecipue cum 

 trium inter quinque ab III. Brongniarto constitutas gene- 

 ris Asaphorum species numerus articulorum ad hodiernum 

 diem prorsus ignotus sit. Brongniartus ipse et qui eum 

 secuti sunt, Dalmannus, Greenius quam incerti praecipue 

 inter Calymenas et Asaphos essent fines, bene senserunt, 

 sed ne tentaverunt quidem certiores constituere. Haec 

 pauca demonstrabunt, quam incerta recepta Trilobitarum 

 genera sint, quamque necesse ut emendentur. 



Visum est, ut genera, quae Brongniartanis adiuncta 

 sunt, breviter enumeranda essent. Anno 1825 Cel. Eich- 

 wald (1. c.) Cryptonymorum genus ex Asaphorum Brong- 

 niarti parte constituit. Anno 1826 Deckay novumlsote- 

 lorum genus detexit, quod Dalmannus iam 1828 in Mo- 

 nographia sua Palaeadum Asaphorum genuinorum subge- 

 neri adiunxit. Dalmannus novum quidem genus in Tri- 

 lobitarum systema non introduxit, sed Asaphos in 5 se- 

 ctiones divisit, quas Greenius (Monography of the Tritobites 

 of North-America, Philadelphia 1832) in dignitatem ge- 

 nerum evexit. Novorum generum ipse Greenius propo- 

 suit 6, Hemicrypturorum, Trimerorum , Cryptolithorum, 

 Dipleurarum, Ceraurorum, Triarthrorum, quibus 1837 ge- 

 nus Cryphaeorum adiunxit. — Anno 1833 Zenker (Bei- 

 trage zur Naturgeschichte der Vorwelt) tria genera nova 

 Concephalorum , Ellipsocephalorum , Otarionum proposuit 

 Paradoxidumque genus emendare conatus est. — Illustr. 

 Murchinsonius in grandi copiosoque libro nuper edito (the 



