tera frontem seu scuti partem mediam ambit et a ge- 

 nis, partibus lateralibus, disparat (sutura sive linea 

 facialis). Cursus lineae facialis alius in aliis Trilobita- 

 rum generibus. Cum tegumenti animalium articulatorum 

 modo crescendi omnino repiignet eius partem primum 

 continuam serius se in plures dividere, causa, qua caput 

 in plures partes separetur, solum in primitiva annulli 

 Articulatorum conformatione quaerenda est. Quaenam 

 comparatio autem clarior videtur, quam frontis cum tergo, 

 genarum cum primis epimeris, processus inferioris scuti 

 cum episterno? Haec autem comparatio probatur insuper 

 ocnlorum situ et organis quibusdam, quae in latere ca- 

 pitis infero ad suturam facialem affixa sunt et ad appa- 

 ratum ingestionis pertinere videntur. Nam omnes arti- 

 culorum extremitates. pedes, maxillas, mandibulas, anten- 

 nas, oculos, alas, nasci videntur ubi tergum et sternum 

 cum epimeris suis se coniungunt. His tractatis pauca 

 de singulis capitis partibus adiungam. Frons rarissime 

 aequabiliter convexa, laevis, saepissime possidet mediam 

 partem a sulcis rhachidis dorsalis continuatis circumscri- 

 ptam, glabellara, prominentiam vel protuberantiam fronta- 

 lem dictam. Oculi compositi huic protuberantiae vel mar- 

 gini capitis laterali propinquiores , semper superne linea 

 faciali terminati, in geuis siti sunt. Oculorum structuram 

 diversissimam esse, corneam modo granuloso - reticulatam 

 (areolae permagnae cornea lenticulari-formi) modo subti- 

 lissime reticulatam, modo laevissimam, praecipue commen- 

 tatione Amic. Quenstedt (Wiegmann's Archiv 1837. UI. 4.) 

 satis constat. In pluribus Trilobitis oculi cornea ob 

 tenuitatem suam, ut videtur, destructa est, quo hiatus 

 iu gena ad lineam facialem situs oriebatur (Calymene, 



