tegumenta Articulatorum fructuosa et philosophica ratione 

 contemplabatur, articulum quemque ex 6 partibus con- 

 stare monstravit. Quarum duae altera alteri oppositae 

 in mediana corporis sitae sunt, in latere supero tergum, 

 in latere infero sternum ; reliquae 4 (duo epimera et duo 

 episterna) utroque latere inter sternum et tergum binae 

 interpositae sunt. In Trilobitis similes partes videmus. 

 Singulus enim Trilobitarum articulus constat ex annulo 

 (quibus rhachis, truncus Auctt. formatur), cuius pars su- 

 perior tergo respondet, pars inferior (sternum) ob tenui- 

 tatem suara, ut videtur, fere semper destructa est; sin- 

 gulus annulus utrinque appendicem possidet lateralem 

 (pleurae, epimera, flancs Auctt.) compositam e dua- 

 bus lamellis latere connatis , quarum superior epimero, 

 inferior episterno respondet. — Epimerorum (pleurarum) 

 niagnitudo ratione tergi habita Trilobitarum character prin- 

 cipalis est; rarissime tergum epimeribus latius. — Ple- 

 rumque articulus quisque iterum per sulcum transversa- 

 lem in duas partes anteriorem et posteriorem dividitur, 

 raro articuli laeves sunt, 



Raro tergum cum epimeribus per ginglyraum arti- 

 culatum esse videtur (Asaphus Buchii, Conocephalus Sul- 

 zeri), pJerumque tantum quo loco cum epimero suo se 

 coniungit tenuius — prima articulationis indicatio — , quo 

 fieri potuit, ut pleurae per musculos in earum cavo si- 

 tos moverentur. Cum locus coniunctionis plerumque 

 valde depressus sit, rachis utrinque sulco longitudinali 

 circumscripta videtur , defectus eorUm autem in Asa- 

 pho (Nileo) Armadillone Dalm. et A. (Bumasto) Barriensi 

 Murch nullo modo commutationem nominis familiae no- 

 strae per 111. Dalmannum propositam defendit. 



