13o & CGVLIdELMI PISONIS 
C A B ^W.IP JACI 
Juaiaguaguiba , vuleo Cocos. 
dias Coquoeiro qua: à Brafilianis vocatur Igaiaguacuiba, & fructus illius Ipaiaguacn , 
Palmis de quibus egimus, in multis diffimilis. Caudice eft, raro redo, fcd ple- 
rumque inclinato, quatuor, & interdum ctiam feptem pedes craffo: & fxpc ad quin- 
Hs de Palmis indigenis , fequitur nunc celebris illa exotica per omnes In- 
INA:IAGVAGVIBA, vulgo Coco s. 
d : : 
quaginta pedes alto. Quapropter mirum eft, carum truncos:poffe fic brevibus, te- 
nuibus & vix terra coopertis radicibus in aére fübfiftere , neque fuo multo pondere 
& fructuum mole , ventifque ctiam vcl tibus fzepe cas quatientibus , humi conci- 
dere. Accedit quod pats caudicis humi proxima, non craffior aut fortior quam in fum- 
mitate exiftat. Caterum eft cortice cinereo , & quafi vibicibus hinc inde tranfverfim 
notato per ambitum. Lignum non multi eft ufus; conftat enim ex meris filamentis: 
eft dulce & quafi la&eo fucco turgens, undearbore cxfa à formicis appetitur. Caretra- 
mis , fed in fummitate quindecim, viginti aut plura habet folia magna, alata, inor- 
bem difperfa ; partim furrecta, partim 1 I denri 5 grato afpectu In exordio fuo hzc 
foliasalata quadam textura vcftita funt , obícure grifei coloris , quz folvitur fubfe- 
quente alia. Quodlibet folium longum eft circiter fedecim pedes, ac in exortu unum 
circiter pedem craffum, diffe&um in folia fivealas , ordine juxta fe pofitas aut oppofi- 
. tas 
- 
