INLEI- de grens tusschen xerofyten en halofyten niet altijd 



DING scherp te trekken is. Dit springt nog meer in het oog 



wanneer wij de halofyten-flora in haar zuiversten vorm 



iets nader gaan beschouwen, de flora namelijk der 



schorren. 



Hier is de bodem, die uit een mengsel van zand en 

 slib bestaat in tegenstelling met het strand voortdurend 

 vochtig; voor een goed deel staan de schorren bij hoog 

 water zelfs geheel onder. 



Het hooge zoutgehalte van deze bodem maakt echter, 

 dat deze sterk hygroskopische eigenschappen bezit, dat 

 wil zeggen, het water slechts noode loslaat. Dit komt 

 derhalve voor de planten vrijwel op hetzelfde neer alsof 

 de bodem weinig water bevatte; in beide gevallen valt 

 het haar zwaar, het voor alle levensverrichtingen zoo 

 onmisbare water aan den grond te onttrekken, en zoo 

 vinden wij dan bij planten, die op fysiek zoo geheel 

 verschillende terreinen groeien, grooter overeenkomst in 

 samenstel en uitwendig voorkomen, dat men op het 

 allereerste gezicht verwachten zou. 



Vleezige bladeren, dikwijls blauw berijpt, witviltige 

 bladeren en stengels, neiging tot houtvorming, al die 

 karakteristieke eigenschappen, die wij bij de strand- en 

 duinplanten als aanpassingen aan het leven op een 

 waterarmen bodem en in droge lucht hebben leeren 

 kennen, vinden v/ij terug op dezen waterrijken bodem — 

 die echter uitermate hygroskopisch is. 

 Deze strukturale overeenkomst met de xerofyten wordt 

 vervolgens ook niet weinig verhoogd, doordat, gelijk 

 ieder die ooit op een zomermiddag op de schorren heeft 

 gebotaniseerd weten kan, de zon er niet minder fel 

 brandt, dan aan het strand. 



Fraaie voorbeelden van de zooeven genoemde aanpas- 

 singen vindt men in tal van de gewoonste schorplanten. 

 A^leezige bladeren hebben: Suaeda maritima, Salicornia 

 herbacea, de schorplant bij uitnemendheid, Halimus 

 portulacoides, Cochlearia officinalis, anglica, Glaux 

 maritima, Plantago maritima. Witviltige ot bedauwde 

 bladeren vindt men bij : Halimus portulacoides, Atriplex 



12 



