voornamelijk bij tropische planten gevonden. Bij ons INLEI- 

 trachten vele duinplanten hetzelfde doel te bereiken DING 

 met behulp van zeer lange, diepgaande wortels, zooals 

 ze bijzonder fraai ontwikkeld zijn bij Psamma arenaria, 

 Carex arenaria en Eryngiiim maritimum, welke laatste 

 plant, om deze eigenschap vermoedelijk, in sommige 

 boeken „Eindeloos" wordt genoemd. 

 Ook bijzondere weefsels, die als waterreservoirs dienst 

 doen komen vooral bij tropische planten voor. Het 

 meestbekende voorbeeld hiervan zijn de vetplanten of 

 succulenten, die veel water en slijm in haar bladeren 

 en takken bezitten. In den regel hebben zij een plomp 

 voorkomen, men denke slechts aan de allen welbekende 

 kaktussen, groene stengels, ook de overblijvende soor- 

 ten, en geven het eenmaal opgenomen water slechts 

 uiterst langzaam af. Daardoor komt het ook, dat zulke 

 vetplanten uiterst moeilijk te drogen zijn. Voorbeelden 

 van bij ons groeiende zijn : Sedum acre, Salsola kali, 

 Honckenya peploides, Cakile maritima. 

 Een eigenaardigheid van vele xerofyten, die overigens 

 ook in rechtstreeksch verband staat met de droogte der 

 omgeving waarin zij groeien, is, dat zij bijzonder ge- 

 neigd zijn houtig te worden, hetgeen zich vooral in 

 doorn vorming openbaart. Bekende voorbeelden van zulke 

 doornige zandplanten zijn : Ononis spinosa en vooral 

 Hippophaes rhamnoides. Het struikige, dat deze plan- 

 ten kenmerkt, vindt men ook terug in vele andere 

 duin- en heideplanten : in Erica, Calluna, Empetrum, 

 Salix repens en Rosa pimpinellifolia. Deze planten 

 blijven alle laag bij den grond en vormen vaak min of 

 meer duidelijke kussens, zooals men die ook zoo fraai 

 kan waarnemen bij Ononis, Genista anglica en vooral 

 bij vele duingrassen. 



Dit zijn in het kort de voornaamste kenmerken waar- 

 door de xerofyten onzer flora als zoodanig zijn gekarak- 

 teriseerd. Wij zullen nu meer in het bijzonder nagaan, 

 welke de voornaamste bestanddeelen zijn van de drie 

 reeds boven genoemde xerofile vegetatie-vormen. Hierbij 

 dient echter in het oog te worden gehouden, dat, even- 



7 



