midden verbreed, aar rolrond, rijkbloemig, onderste schut- ORCHI- 

 bladeren langer dan de bloemen, bloemdek lilapurper, de DACEAE 

 lip donkerder geteekend, drielobbig met ruitvormige zij- 

 lobben en zeer kleine middenlob, spoor korter dan het 

 vruchtbeginsel. — Mei, Juni, langs de Korte Vliet, waar- 

 schijnlijk ook in de duinen. Handekenskruid. 

 O. incarnata L., 25 — 50 cM., geelgroen, stengel hol? 

 bladeren 4—6, van den voet af versmald, aan den top 

 samengevouwen, meestal niet gevlekt, aar rijkbloemig, 

 schutbladeren langer dan de bloemen, bloemdek in den 

 regel vleeschkleurig, soms ook lichtpurper, lip ongedeeld 

 of onduidelijk drielobbig. — Mei — Juli, op den Strooweg 

 en in de duinvalleien achter de schietbanen. Vleesch- 

 kleurig standelkruid. 



Aanm. De inrichting van de bloem der beide laatste 

 soorten stemt in hoofdzaak overeen met die 

 van het Harlekijns-standelkruid. Bestuivers zijn 

 vooral bijensoorten. 



2. GYMNADENIA 



G. conopea Rob. Brown, 30 — 60 cM., knollen 

 handvormig gedeeld, bladeren lijnvormig, bloemen in 

 een dichte aar, rozerood, zeer welriekend, zijdelingsche 

 buitenste bloemdekbladeren afstaand, lip drielobbig, 

 lobben eivormig, stomp, spoor draadvormig, dubbel zoo 

 lang als het vruchtbeginsel. — Juni, Juli, zeldzaam in 

 duinvalleien, (de Br.) Muggen-standelkruid. 

 Aanm. De inrichting der bloem komt in hoofdzaak 

 overeen met die der vorige soorten, alleen wordt 

 hier vrije honing in de spoor gevonden. Deze 

 is zoo lang en nauw, dat niet alleen de kort- 

 snuitige kevers en vliegen, maar zelfs vele lang- 

 snuitige bijen en hommels niet in staat zijn den 

 honing daaruit te bemachtigen. Het zijn alleen 

 de avondvlinders of sphingiden, die met hun 

 lange en dunne bewegelijke slurp cot diep in 

 de spoor kunnen dringen. In verband hiermee 

 staat verder, dat de bloemen vooral na zons- 

 ondergang sterk rieken, dus nachtbloemen zijn. 



67 



