voerd. De tweehiiizigheid begunstigt het ont- SALICA 

 staan van bastaarden, die bij de gemakkelijk- CEAE 

 heid, waarmee de wilgen zich langs vegetatieven 

 weg laten vermenigvuldigen, uiterst standvastig 

 zijn. De zaden zijn door een haarkleed omgeven 

 en worden zeer licht door den wind verspreid. 

 Op de wilgen komen tal van galvormingen voor. 

 Tot de meest gewone behooren : eindstandige 

 rozetten van kort-verbreede bladeren, zooge- 

 naamde wilgenroosjes, die des winters verdord 

 aan de plant blijven zitten, dan vooral in het 

 oog vallen en door een galmug, Cecidomyia 

 rosaria H. Löw veroorzaakt worden. Dan: 

 ronde of spoelvormige aanzwellingen der een- 

 jarige takken, eveneens veroorzaakt door een 

 galmug, Cecidomyia salicis Schrank. 

 De helder-oranje larven dezer beide galmug- 

 soorten leven in de holte der gallen. Vervol- 

 gens: kleine gallen ter grootte van een erwt, 

 aan de onderzijde der bladeren (van Salix 

 r e p e n s L.), meestal rood aangeloopen, veroor- 

 zaakt door een bladwesp, vermoedelijk N e m a- 

 tus gallarum Hart. 



A. Boomen of heesters, katjes voor de bladeren ver- 

 schijnend. 



S. vi minalis L., hooge heester, takken lang en 

 slank, bladeren laucetvormig, van boven dofgroen, van 

 onderen wit, glanzend viltig, katjes min of meer rol- 

 rond, schutbladeren zwartbruin, langharig, vruchtbegin- 

 sel ongesteeld. — April, Mei, bij het kerkhof en langs 

 de Korte Vliet. B i n d - w i 1 g. 



S. a u r i t a L., matig hooge heester, takken weinig 

 slank, bladeren omgekeerd eivormig, van boven dof- 

 groen, met sterk ontwikkeld adernet, van onderen blauw- 

 groen, wit behaard, katjes eivormig, schutbladeren klier- 

 achtig behaard, vruchtbeginsel gesteeld. — April, Mei, 

 hier en daar in de duinen. G e o o r de wilg. 



75 



