1. SPERGULA — SPURRIE CARYO- 



PHYLLA- 



S. arvensis L., eenjarig, 15 — 35 cM., stengel recht- pT-A-c' 



opstaand, van den voet af vertakt, bladeren lijnvormig, 

 van achteren gesleufd, kranswijs gebundeld, met vlie- 

 zige steunbladeren, kelk- en bloemkroonbladeren 5, 

 meeldraden gewoonlijk 10, stijlen 5, zaaddoos vijfklep- 

 pig, zaden rond, smal gevleugeld. — Juni — September, 

 in de duinen, op den Strooweg, op Doggersplaats. 

 Gewone spurrie. 



Aanm. De witte bloemen zijn bij mooi weer en zonne- 

 schijn wijd geopend, aan de basis der meel- 

 draden wordt honing afgezonderd. Meeldraden 

 en stampers zijn tegelijkertijd rijp, de bloemen 

 zijn dus homogaam, de eerste zijn echter ver 

 naar buiten gekromd. Met koud en nat weer 

 blijven de bloemen gesloten en vindt zelfbe- 

 vruchting plaats. 



2. SPERGULARIA — SPURRIEKRUID 



Bladeren met vliezige steunbladeren, kelk- en bloem- 

 kroonbladeren 5, meeldraden meestal 5, de buitenste 

 elk met twee kleine kliertjes aan den voet, stijlen 3, 

 zaaddoos driekleppig, zaden peervormig. 



S. salina Presl, een- of tweejarig, 10 — 20 cM., 

 stengel liggend of opstijgend, bladeren vleezig, van 

 onderen bol, kelkbladeren vliezig berand, grooter dan 

 de rosé bloemkroonbladeren, vrucht anderhalf maal zoo 

 lang als de kelk, zaden omgekeerd eivormig, samenge- 

 drukt, ongevleugeld. — Juli — September, op den schor- 

 dijk en op de schorren. Zee-spurriekruid. 



S. margin ata Patze, Me ij er et Elkan, over- 

 blijvend, 15 — 40 cM., stengel en bladeren als bij S. 

 salina, maar in alle deelen grooter, kelkbladeren kruid- 

 achtig, spits, met zeer smallen vliezigen zoom, weinig 

 langer dan de bleek rosé bloemkroonbladeren, vrucht 

 tweemaal zoo lang als de kelk, zaden rond, zwartbruin, 

 alle gevleugeld. — Juli — September, op den schordijk 

 en op de schorren. Gerand spurriekruid. 



89 



