kelkbladeren vliezig berand, bloemkroonbladeren twee- CARYO- 

 spletig of spits getand, meeldraden meestal lo, zelden PHYLLA- 

 4 of 5, stijlen 5, zelden 4, vruchten een tien- (zelden CEAE 

 acht-) tandige zaaddoos. 



Aanm. Bij vele soorten komen behalve planten met 

 tweeslachtige bloemen ook zulke met uitsluitend 

 vrouwelijke voor. In deze laatste zijn de meel- 

 draden niet tot ontwikkeling gekomen. Alle 

 zijn min of meer protandrisch, worden vooral 

 door vliegen bezocht en passen bij uitblijvend 

 insektenbezoek of slecht weer regelmatig zelf- 

 bestuiving toe. 



A. Bloemkroonbladeren dubbel zoo lang als de kelk- 

 bladeren. 



C. a r v e n s e L., overblijvend, 10 — 20 cM., wortelstok 

 sterk vertakt, bloemstengels opstijgend, niet bloeiende 

 stengels wortelend, liggend, bloeiwijze los, kelkbladeren 

 evenals de schutbladeren breedvliezig berand, aan den 

 top kaal. — April— Juni, algemeen in de duinen, op 

 het kerkhof, op de Garst, minder algemeen langs de 

 kanaaldijken. Akker-hoornbloem. 



B. Bloemkroon- en kelkbladeren ongeveer even lang. 



I. Alle schutbladeren evenals de kelkbladeren kruid- 

 achtig, tot aan den top behaard. 



C. glomeratum Thuillier, een- of tweejarig, 

 8 — 30 cM., geelgroen, naar boven vaak klierachtig be- 

 haard, stengel rechtopstaand, slap, boven vertakt, bloei- 

 wijze gedrongen, vruchtstelen zoo lang als kelk en bloem- 

 kroon, weinig gebogen, kelkbladeren met boven den 

 top uitstekende haren, meeldraden 10. — Mei — Juli, 

 algemeen langs wegen en dijken en in de duinen. 

 Bundel-hoornbloem. 



II. Tenminste de bovenste schutbladeren aan den rand 

 droogvliezig. 



C. semidecandrum L., een- of tweejarig, 2 — 20 

 cM., klierachtig behaard, geelgroen, stengel rechtop- 



91 



