Aanm. De bij ons voorkomende ooievaarsbekken be- LINA- 

 hooren tot de soorten met kleine bloemen, die CEAE 

 slechts matig door insekten bezocht worden. Zij 

 zijn dan ook, doordat de voortplantingsorganen 

 nagenoeg terzelfder tijd rijp zijn, volkomen be- 

 rekend op zelfbevruchting. 



2. ERODIUM — REIGERSBEK 



E. cicutarium L'Héritier, een- of tweejarig, lo — 

 40 cM., plant ruw behaard, vaak naar boven klierachtig, 

 stengel uitgespreid of rechtopstaand, bladeren in rozetten, 

 gevind, blaadjes vinspletig, bloeiwijze veelbloemig, kelk- 

 bladeren genaaid, bloemkroon lichtpurper, vruchtnaalden 

 bij rijpheid van de middenzuil loslatend en opgebogen; 

 bovendien aan het benedeneinde kurketrekkervormig 

 gewonden, aan de binnenvlakte met schuins naar boven 

 staande borstels bezet. — April — Oktober, algemeen 

 langs wegen en dijken, vooral in het Koegras. Ge- 

 wone reigersbek. 



Aanm. De gewone vorm heeft 5 even groote bloem- 

 blaadjes, is homogaam en past steeds zelfbe- 

 stuiving toe. Bij de var. pimpinellifolium echter 

 zijn de twee bovenste bloemkroonbladeren korter 

 en donkerder rood dan de overige, die verlengd 

 zijn en tot rustplaats voor de insekten dienen, en 

 elk van een duidelijk honingmerk zijn voorzien. 

 Zij is duidelijk protandrisch, wordt druk bezocht 

 en regelmatig door insekten bestoven. Door de 

 eigenaardige inrichting van den snavel der deel- 

 vruchtjes boren deze zich bij afwisseling van 

 vochtigheid en droogte tot diep in den grond. 



FAM. 34. LINACEAE 



Planten met ongedeelde, ongesteelde, gaafrandige bla- 

 deren, bloemen vier- of vijftallig, stralend symmetriek, 

 tweeslachtig, meeldraden 4—20, aan den voet vergroeid, 

 vaak slechts gedeeltelijk vruchtbaar, vruchtbeginsel bo- 

 venstandig, vier- of vijf hokkig, hokken door onvolkomen 



117 



