IV. Het stuifmeel wordt met behulp van een 

 borstel tje aan den top van den stijl bij 

 kleine beetjes uit de kiel geveegd. Ook hier 

 is voor de bevruchting herhaald insekten- 

 bezoek nuttig. Voorbeelden : Lathyrus, Vicia. 

 Terwijl bij I en II kruisbestuiving verzekerd 

 wordt, doordat de het meest uitstekende stem- 

 pel het eerst in aanraking komt met het stuif- 

 meel-dragende insekt, kan bij III en IV op den 

 duur zelf bestuiving plaats grijpen. Deze wordt 

 nog een poosje tegengehouden, doordat de 

 stempel eerst laat kleverig wordt, zoodat in het 

 algemeen spontane zelfbestuiving slechts zelden 

 schijnt voor te komen. 



Een voor den landbouw gewichtige bijzonder- 

 heid der Papilionaceae is het bezit van ver- 

 schillend groote wortelknolletjes, waarin bakte- 

 riên leven. Deze kunnen de atmosferische stik- 

 stof in den bodem assimileeren en vastleggen 

 in den vorm van eiwitachtige verbindingen. 

 De bakteriën zelf gaan hierbij te gronde en 

 nemen allerlei onregelmatige vormen aan (bak- 

 teroïden), de plant groeit er echter krachtiger 

 van. Tegen dat het zaad rijp is komen de 

 bakteroïden vrij uit de knolletjes, hetgeen dus 

 ten goede komt aan den bodem, die daar- 

 door rijker wordt aan stikstof houdende verbin- 

 dingen. 

 Meeldraden alle vergroeid (eenbroederig). 

 2. Bladeren alle ongedeeld, lancetvormig of ellip- 

 tisch, doornige of ongedoornde struiken, bloemen 



geel ■ — 2. Genista. 



2.* Bladeren drietallig, handvormig of, althans de 

 hoogere, gevind. 



3. Onderste bladeren drietallig, hoogere enkel- 

 voudig. 

 4. Heester met gele bloemen en kantige 



takken i. Sarothamnus. 



4.* Planten met roode, zelden witte bloemen 



141 



PAPI- 

 LIONA- 

 CEAE 



