PAPI- bloem samenneigend, bloemkroon geel, vlag vaak bruin- 

 LIONA- rood aangeloopen, peul plotseling toegespitst. — Mei — 

 CEAE Augustus, zeer algemeen langs wegen en dijken en in 

 de duinen. Gemeene rolklaver. 



L. uliginosusSchkuhr, 15 — 40 cM., meestal kaal, 

 stengel rechtopstaand, rond, meest wijd-buisvormig, on- 

 derste blaadjes rond-eivormig, half-hartvormig, hoofdjes 

 tien- tot vijftienbloemig, kelktanden voor het opengaan 

 der bloem teruggekromd, peul geleidelijk toegespitst. — 

 Juni, Juli, in vochtige duinpannen, zeer veel langs sloot- 

 kanten in het Koegras. Moeras-rol klaver. 

 Aanm. De inrichting der bloem is bij beide soorten 

 dezelfde en herinnert het meest aan die van 

 Lupinus. Doch het zijn hier de vijf lange, bui- 

 tenste meeldraden, die het stuifmeel uit de kiel- 

 spits als het ware oppompen. Niet zelden vindt 

 men vooral aan L. corniculatus gesloten, abnor- 

 maal groote en sterk verdikte bloemen, die 

 meestal helderrood gekleurd zijn. Dit zijn gallen, 

 die door een soort van galmug, Diplosis 

 1 o t i, veroorzaakt worden. 



9. TRIFOLIUM — KLAVER 



Planten met drietallige bladeren, bloemen in hoofdjes, 

 kelk vijftan dig of vijfspletig, bloemkroon meestal af- 

 vallend, kiel stomp, meeldraden min of meer met de 

 bloemkroonbladeren vergroeid, peul eivormig of lang- 

 werpig, een- tot vierzadig, binnen de kelkbuis of de 

 verdrogende bloemkroon verborgen. 

 Aanm. Alle klavers hebben honingrijke bloemen, meestal 

 lang-buisvormig, zoodat zij alleen door insekten 

 met een langen zuigsnuit bezocht worden. Is 

 het insekten-bezoek afgeloopen, dan nemen de 

 elastische bloemdeelen in den regel hun ouden 

 stand weer in. De verdroogde kelk of bloem- 

 kroon vormt een vliegtoestel voor de kleine peul. 



A. Bloemkroonbladeren aan den voet tot een buis ver- 

 groeid, peul niet langer dan de kelk. 

 148 



