ERICA- 3. Kelk gekleurd (niet te verwarren met de 



CEAE 4 hoogste bladeren), veel langer dan de 



bloemkroon 2. Calluna. 



3.* Kelk groen, veel kleiner dan de bloem- 

 kroon 3. Erica. 



1. PIROLA — WINTERGROEN 



P. rotundifolia L., overblijvend, 15 — 30 cM., 

 wortelstok horizontaal, onder den grond sterk vertakt, 

 bladeren rond of ovaal, stomp, langgesteeld, bloemen 

 groot, wit, welriekend, klokvormig, kelkslippen lancet- 

 vormig, kaal, bloemkroon losbladig, meeldraden 10, 

 naar boven-, stijl naar beneden gekromd, vruchtbeginsel 

 vijfhokkig, vrucht van beneden af hokverbrekend open- 

 springend. — Juni — Augustus, algemeen op vochtige 

 plaatsen in de duinen. Rondbladig wintergroen. 

 Aanm. Honing wordt in de bloemen van Pirola niet 

 afgescheiden : de insekten, voornamelijk vliegen 

 en kevers, worden vermoedelijk aangelokt door 

 den vochtig-glanzenden stempel. Na hierop rond 

 gekropen te hebben bezoeken zij de meeldraden 

 en bewerken zoodoende kruisbestuiving. Blijven 

 zij uit, dan vindt regelmatig zelfbestuiving plaats, 

 doordat het stuifmeel uit de meeldraden op den 

 eigen stempel valt. De zaden zijn uiterst klein 

 en licht en worden door den wind verspreid. 



2. CALLUNA 



C. vulgaris Salisbury, dwergstruik van 30 — 

 75 cM., takken kaal of kortbehaard, bladeren altijd 

 groen, lijn-lancetvormig, bloemen in dichte trossen, 

 kelk vierspletig, gekleurd, langer dan de bleekroode, 

 zelden witte bloemkroon, meeldraden 8, spits, stijl met 

 vierlobbigen stempel, zaaddoos vierhokkig, schotver- 

 brekend. — Augustus — Oktober, algemeen in de duinen. 

 Erica vulgaris L. Struikheide. 

 Aanm. De bloempjes staan horizontaal en bevatten 

 honing, die in de diepte door 8 zwarte honing- 

 kliertjes wordt afgescheiden, en voornamelijk 

 154 



