COMPO^ pappus geheeten, die later het vruchtpluis vormen, bloem- 

 SITAE kroon vergroeidbladig, buis-, trechter- of lintvormig, meel- 

 draden 5, helmdraden meestal vrij, helmhokjes lang, 

 gewoonlijk tot een cylindrische buis vergroeid, vrucht- 

 beginsel onderstandig, stijl i met 2 stempels. 

 Aanm. De Compositae bezitten onder de dikotyle 

 planten, evenals de Orchidaceae onder de mo- 

 nokotyle de meest volmaakte inrichtingen ter 

 bevordering van de bestuiving door insekten. 

 Door de vereeniging van talrijke afzonderlijke 

 bloemen in zoogenaamde hoofdjes wordt voor 

 elk de kans om opgemerkt en bestoven te wor- 

 den aanmerkelijk vergroot. Met hetzelfde doel 

 zijn vaak de randbloemkronen tot een lang 

 lint uitgegroeid, ja, de arbeidsdeeling gaat zoo- 

 ver, dat vaak een buitenste krans van onvrucht- 

 bare, doch zeer in het oog loopende bloemen 

 uitsluitend dient om de aandacht der insekten 

 te trekken. Doordat de bloemen zoo dicht bij 

 elkaar staan, kunnen de insekten in korten tijd 

 vele bezoeken en bestuiven. Onder in de bloem- 

 kroonbuis wordt rijkelijk honing afgescheiden, 

 die door de vergroeide meeldraden tegen regen 

 beschermd is. De bloemen zijn niet zelden 

 eenslachtig en volkomen protandrisch : in de 

 tweeslachtige bloemen ontluiken de meeldra- 

 den reeds in den knop. Zij openen zich naar 

 binnen, zoodat de koker, door de vergroeide 

 helmknoppen gevormd, met stuifmeel gevuld 

 raakt. De met haren bezette stempel is dan 

 nog gesloten, groeit uit en veegt als een borstel 

 het stuifmeel uit de buis, zoodat de insekten 

 het kunnen meevoeren, (manlijk stadium). In 

 het volgende, vrouwelijke, stadium spreiden zich 

 de beide stempels uit, zoodat hun met papillen 

 bekleede, ontvankelijke oppervlakte naar bui- 

 ten gekeerd en voor de met stuifmeel beladen 

 insekten toegankelijk is. Blijven de insekten 

 uit, dan kan de stempel zich verder omkrullen, 

 186 



