VI 



indicabant, quas hodle specles vere distiuctas et optimas saluta- 

 mus; dnm propter neglecUim microscopii usom, difFerentiam spe- 

 clficam inter fam subtiles plantas , nudo ocnlo adeo consimlles , 

 vix eruere potuerant. Paucae insuper spccies hujus ordinis 

 plantarum in eorum scriptls indicantur. Plurimarum earum coc;- 

 nitionem Ebrharto debemus 3 quum in itinere per varias patriae 

 provincias ipsas collegit et Gecrsio atque de Geer viam monstra- 

 yit, qua oplime muscos indigenos distingui possent ; quo factum 

 est ut hic auctor nec non de Beyer muscorum jam cognitorum 

 nomerum novis aliis adauxerint , uti patet ex eorumdem spicilegiis. 

 Ex hoc inde tempore vero nostrates studium plantarum cryptogamica- 

 rum per multos annos prorsos neglexerunt , ita ut ante annum 1832, 

 quo iu lucem prodiit prima pars cryptogamica Florae Belgii Sep- 

 icninonalis , musci indigeni cogniti numerum centenarium parum 

 exccderent , inter quos species valde dubiae et cum aliis cerlo 

 certius coramutatae fuerunt. CI. van Hali, Miquel et Dasse!?, 

 auctores hujus operis, 182 muscorum species indigenas annotaverunt, 

 quas vel ipsi collegerunt, vel ex herbariis Reirwardti, de Beyer 

 et VAN Speyk Yermecles , vel e scriptis veterum Floristarum de- 

 promserunt casque , Briueuo , Martio , Lindekbergio et Cak- 

 DOLLio ducibus , systematico ordine disposuernnt , adjeclis clavi 

 analytica generica et specifica variisque observationibus dc ha- 

 bitu, crescendi et fructificationis modo, ctc. Quale judicium 

 Botanici exteri de nostra Flora bryologica tulerunt , non constat. 

 Forsitan soH culturam causam habuerunt, quod tam parva copia 

 hcrbarum inntilium in uostra patria reperiretur. Notum enim 

 est muscos , paucis speciebus exceptis, solum sfercoratum fugere. 

 Dcin rursus per aliquot annos botanici nostratcs studium crypto- 



