— 7 — 

 Wilde hyaciuth. - Edymion nutans. 



Deze Wilde hyacinth, hoewel er vrijwat op gelijkend , ver- 

 schilt van de bekende gekweekte winter- en voorjaarsplant, de Hya- 

 cinthus orientalis, waaraan Haarlems omstreken haar roem danken, 

 door een aantal kenmerken in den vorm. De klokjes , door het 

 zesslippig bloemdek gevormd , zijn tot aan den voet gespleten en 

 daar veel minder buikig dan die van de gekweekte hyacinth , 

 terwijl de beide steunblaadjes bij eiken bloemsteel gekleurd zijn 

 en ongelijk van lengte. De kleur van het bloempje op onze af- 

 beelding is de meest gewone , maar roode en lila Endymions 

 komen ook voor. Zij vormen een mooien slanken tros , die iets 

 sierlijks krijgt door de aardige losse manier , waarop de slippen 

 van het bloemdek naar buiten zijn omgeslagen. 



De groene bladen zijn iets smaller dan bij de gekweekte 

 hyacinth , vier of zes in getal en min of meer gootvormig. In 

 centripetale richting gaat dus het er op vallend regenwater recht- 

 streeks naar die plaats in den grond, waar de bol en de van 

 daaruit naar beneden gerichte worteltjes het noodig hebben. Is 

 die bol goed ontwikkeld, dan bevat hij in zijn vleezige rokken 

 een grooten voorraad gereed gemaakt voedsel, zoodat de pl^nt 

 daaraan , met de noodige hoeveelheid water , lucht en licht genoeg 

 heeft voor zijn bestaan. 



Het zestallige bloemdek bestaat uit twee kransen van drie slip- 

 pen en van de zes meeldraden zijn de drie buitenste met de dek- 

 slippen vergroeid , terwijl de drie binnenste vrij zijn. Als de 

 helmknoppen zijn opengesprongen , teekenen zij een helder wit 

 kruisje af op de donkerpaarse omhulling. In het jfleschvormige 

 doosvruclitje zijn een aantal kleine zaden geborgen. 



Het rijkgebloemde trosje is een sieraad van eenige oude bos- 

 schen in ons land; de Haarlemmerhout vertoont het plantje nog, 

 en op oude buitenplaatsen kan men ook bewonderen dit pete- 

 kind van den bekoorlijken Griekschen herder Endymion , wiens 

 schoonheid zelfs de koele maan tot mianekoozen verleidde. 



Op 't punt van dien naam valt er nog al wat wisseling te con- 

 stateeren. De namen Byacinthus non scriptus, Agraphis nutans, 

 Scilla nutans, Edymion non scriptus komen alle voor, doch thans 

 schijnt de naam Edymion nutans door de geleerden algemeen aan- 

 genon en te zijn. 



