— 13 — 

 Gewone klaverzuring. — Oxalis acetosella. 



Klaver zuring is een zeer kenmerkende naam , want de drie 

 soorten , die van dit geslacht bij ons voorkomen , hebben allen 

 drietallige uit hartvormige blaadjes gevormde bladeren , die 

 veel op die van de Klaver gelijken en bezitten , door de groote 

 hoeveelheid zuringzuur (oxaalzuur), die ze bevatten, een zuren 

 smaak. 



Die bladeren leveren bij al de soorten een zeer mooi voor- 

 beeld van den plan ten slaap , want elk blaadje vouwt zich 

 's nachts langs de middennerf naar voren geheel of ten deele 

 dicht en zakt bovendien naar beneden , zoodat de drie midden- 

 nerven bijna tegen elkaar en tegen den bladsteel , die opge- 

 richt blijft, komen te liggen, waardoor de achterzijde der 

 blaadjes, die voornamelijk de huidmondjes bevat, bijna geheel 

 bedekt wordt. 



De lange bladstelen komen bij de hier afgebeelde Oxalis 

 acetosella allen uit den wortelstok , zoodat er geen bebladerde 

 stengel is. De bloempjes hebben bij het geheele geslacht een 

 vijfbladigen kelk en een vijf bladige bloemkroon, 10 meeldraden, 

 meest 5 lange en 5 korte , van onderen met elkaar vergroeid , 

 en een bovenstandig vruchtbeginsel met 5 stijlen. Bij deze 

 Gewone klaverzuring, die op vochtige plaatsen en 

 schaduwrijke plekken in bosschen voorkomt, doch lang niet 

 overal, b.v. in de Arnhemsche bosschen veel, in de Lochemsche 

 bosschen zeer weinig , is de bloemkroon fraai wit of licht 

 rosé, met roode adertjes en een gele vlek aan den voet. Zij 

 bloeit reeds in Mei , doch vertoont het verschijnsel van Cleisto- 

 gamie, d. i. later worden er, verborgen in de oksels der bla- 

 deren , kleine, altijd gesloten blijvende bloempjes voortgebracht, 

 die door zelfbestuiving zaadjes voortbrengen. 



De Oxalis stricta, de Rechtstandige klaverzuring, 

 vindt men menigvuldig als onkruid op bouwland en in tuinen ; 

 zij heeft een flink bebladerden gladden stengel en fraai gele 

 bloempjes, die op lange stelen met drie tot zes bij elkaar staan. 

 De derde soort, Oxalis corniculata , die minder algemeen is, wordt 

 van deze vooral onderscheiden , doordat de bladeren vliezige 

 bladscheeden hebben en de vruchtstelen naar beneden gekeerd 

 zijn, maar aan hun top de vruchtjes weer even omhoog heffen. 

 Deze vruchten vindt men eerst in Augustus en September. 

 Ook Oxalis stricta is geen voorjaarsbloem , zooals Oxalis 

 acetosella , maar bloeit meest niet eerder dan in Juli. 



