— 15 — 

 Pinksterbloeni. — Cardamine prateDsis. 



Als Pinksteren wat laat in het jaar valt, en men weet, het 

 kan nog midden in Juni treffen , is deze, naar dat feest ge- 

 noemde bloem, al zeer schaarsch geworden, hoe overvloedig ze 

 er in Mei ook moge zijn geweest. In hun milden tijd kunnen 

 de Pi nksterbloe men, die mooie fijne crucifeertjes, soms 

 aan de weiden hier en daar een geheel paars voorkomen geven. 

 Dan plukken de kinderen ze bij handenvol, en zoo in groepjes, 

 doen ze zich op 't beste voor met hun zeer fijn vierbladig 

 kelkje en dito bloemkroontje. Tusschen de vier lange meel- 

 draden , door de twee korte ter zijde geflankeerd , kunt ge duide- 

 lijk stijl en stempel onderscheiden , die successievelijk , van 

 onderen aan den tros te beginnen, tot lange hauwen uitgroeien. 



De bladeren bieden groote verschillen ; de benedenste vor- 

 men een rozet van gevinde bladeren met mooie ronde blaadjes , 

 met eindblad , alle soms bijna cirkelvormig, terwijl hooger 

 aan den hollen stengel die vorm geheel is losgelaten en plaats 

 heeft gemaakt voor gevinde bladeren met jukken van lange , 

 smalle, bijna lintvormige en gaafrandige blaadjes. De gele 

 helmknopjes draaien tegen den stuiftijd de naar binnen ge- 

 keerde spleten om, zoodat het stuifmeel naar buiten wordt 

 uitgeworpen. 



De vele namen, die de plant draagt, als veldkers, water- 

 viool , kievitsbloem , kleine waterkers , koekoeksbloem , mogen 

 ons gerust doen besluiten tot hare algemeenheid en hare geliefd - 

 heid. In Tennyson's Mayqveen, door Honig vertaald, noemt deze 

 de hoofdpersoon in het aandoenlijk gedicht met den naam onzer 

 plant , doelend op een oud gebruik. ,,Want ik ben morgen Pink- 

 sterbloem en koningin van 'tfeest," zoo zegt het zieke meisje tot 

 haar moeder. Dat arme menschen bloempje was echter niet zoo 

 goed toegerust tegen de ongunst van lot en leven als het echte 

 bloemenkind, dat den bloemsteel ombuigt en het stuifmeel 

 goed beschermt , als regen of wind het haar lastig maken. 



Een interessant verschijnsel bij deze plant is de vorming 

 van wortelknolletjes in de bladoksels der onderste rozetten ; 

 die rozetten zelf zyn bij Cardamine ■pratensis vaak met hun 

 tweeën of drieën verbonden door een kruipenden wortelstok. 

 De op den grond rustende bladeren vormen soms knoppen, 

 en jonge plantjes met eigen worteltjes ontstaan dan uit een 

 enkel blad , terwijl dat laatste zelf vermolmt. Wat de kwee- 

 kers bij begonia's teweegbrengen geschiedt hier dus , en wel 

 bij uitzondering , in de vrije natuur. 



