— 21 — 

 Blauwbes. — Vaccinium myrtillus. 



Van de Blauwbes of Boschbes worden in sommigestre- 

 ken van ons vaderland, zooals in de buurt van Nunspeet , in de 

 maand Juli, duizenden kilo's uit het wild verzameld, ten voordeele 

 van de fijnproevers , die er zich op vergasten zullen , misschien 

 ook van sommige lijders, die er genezing door zullen vinden, 

 maar nauwelijks tot voordeel van de armoedige gezinnen , die 

 met het plukken eenige stuivers verdienen , doch de kinderen 

 bij honderden er om uit de school houden. 



Het is een mooi lichtgroen heestertje , wel 30 a 40 centimeter 

 hoog , met scherp kantige stengels en takken en kleine verspreide 

 eironde of langwerpige bladeren, die tegen den winter afvallen, 

 doch vooraf bij het verwelken veelal rood worden , terwijl de 

 bessen , donker blauw als ze rijp zijn , daar tegen dan nog goed 

 in kleur afsteken en door patrijzen en faisanten aldus niet alleen 

 gezocht, maar ook gemakkelijk gevonden worden. 



De bloempjes , op de afbeelding niet te vinden , want daar 

 zien we alleen twee onrijpe en één rijpe bes , hebben een han- 

 gende , kroesvormige , bijna kogelvormige , groenachtig rosé ge- 

 kleurde kroon , met slechts een nauw door de 5 slipjes omrand 

 openingetje, waar het stempeltje uitsteekt, dat dan echter maar 

 weinig plaats overlaat voor insectenbezoek. De lange en dunne 

 snuit van de vliesvleugeligen , kan er echter wel ruimte vinden , 

 om tot den honig , die aan de buitenzijde van den voet der vijf 

 meeldraden afgescheiden wordt , door te dringen , en daarbij stoot 

 hij tegen de naar buiten gekeerde uitsteekseltjes der helmknopjes, 

 zoodat er stuifmeel geschud wordt uit de twee buisjes , die elk 

 der laatsten aan zijn top bezit. 



Intusschen hebben wij hier het bijzondere geval, dat de insec- 

 ten niet alleen tot de instandhouding der soort , maar ook tot 

 het tegenovergestelde bijdragen Vele bessen worden geen bessen, 

 doordat insecten , gelokt door den amandelachtigen reuk van een 

 schimmelplant , die op de jonge spruiten groeit , de sporen daarvan 

 naar de stempels der bloemen overbrengen , waardoor vandaar kiem- 

 buizen dier parasiet tot het vruchtbeginsel doordringen en zich 

 hier tot een sclerotium ontwikkelen, dat de geheele plaats der bes 

 inneemt, die dan wit en droog schijnt geworden. Uit de aldus 

 aangetaste afgevallen vruchtjes ontwikkelen zich 's winters op 

 nieuw sporen , die den volgenden zomer weer andere blauwbessen 

 ons zullen ontrooven. 



