— 6 — 

 Gewone sleutelbloem. — Primula officinalis. 



't Is merkwaardig, dat de Nederlandsche naam Sleutel- 

 bloem lang Eiet zooveel gebruikt wordt als die van Primula 

 veris door Linkaeus aan Primula officinalis en Primula elatior , 

 gegeven. Trouwens de populariteit van eerstgenoemden Latijn- 

 schen naam , die ., Eersteling der lente" beteekent , is vooral 

 veroverd door de vele gekweekte soorten , waaronder pracht- 

 volle voorkomen, hoewel de schoonste van alle, de Primula 

 imperialis , die Junghuhn in 1888, op den top van den Man- 

 dalawangi op de grenzen van Buitenzorg en de Preanger 

 aantrof , daaronder hier te lande nog niet behoort , daar men , 

 zooals Oudemans in zijn leerboek vermeldt, te vergeefs be- 

 proefd heeft de zaden ervan hier tot ontkieming te brengen. 

 Ook onze inheemsche in 't wild groeiende primula's zijn echter 

 fraaie plantjes. 



Hier en daar, in vochtige weilanden en op uiterwaarden 

 kan men in het voorjaar de Primula officinalis vinden, al is 

 zy vrij zeldzaam. Nadat men haar dan als familielid der 

 Primulaceeën herkend heeft , door de vijfslippige kelk en 

 kroon , de vijf meeldraden , die de bijzonderheid hebben van 

 tegenover de kroonslippen bevestigd te zijn en dus niet daar- 

 mee af te wisselen , en het éénhokkige vruchtboginsel , met in 

 't midden een niet aan den wand bevestigden , dus centralen 

 zaaddrager , wordt het geslacht onmiddellijk bepaald door het 

 gemis van een vertakten stengel en de aanwezigheid van een 

 wortelroset van bladeren , want dit hebben noch Lysimacliia , 

 noch Hottonia , noch eenig ander geslacht der familie. 



Dat gij dan niet Primula acaulis vóór u hebt is daaraan te 

 zien , dat de schermen lang gesteeld zijn en de kelk nog niet 

 tot op de helft is ingesneden. Die kelk leert u ook het onder- 

 scheid met Primula elatior, want bii deze is hij gewoon buis- 

 vormig met smalle slijDpen , terwijl bij de hier afgebeelde de 

 slippen driehoekig zijn en de kelk een beetje opgeblazen is. 



Wie het fraaie bloempje mocht vinden , dat door zijn citroen- 

 gele kroon met vijf oranjegele vlekken reeds vroeg in het voor- 

 jaar de aandacht trekt , verzuime niet de hier zeer duidelijke 

 heterostjlie op te merken, als hij in sommige bloemen een lan- 

 gen stijl vindt en de helmknopjes ter halver hoogte daarvan ge- 

 plaatst , in andere een korten stijl en de helmknopjes hoog 

 daarboven in de keel van de kroon , een inrichting voor het 

 verkrijgen der meest doelmatige bestuiving van veel gewicht. 



