— 3 — 

 Welriekend viooltje. — Viola odorata. 



Het zijn lieflijke plichten , waarvan dit bloempje menigmaal 

 de vervulling op zich neemt, het spreekt menig troostend 

 woord in ziekenkamers , het dient kinderen en jonge meisjes 

 tot tolk en overbrengster van gevoelens van eerljied en gene- 

 genheid, een andere maal doet het dienst als liefdebode, en 

 soms wordt het enkel als herinnering aan lente en zonneschijn , 

 uit Nice en Mentone en al die streken, waar 't voorjaar eerder 

 ■dan hier zijn intree doet, gezonden naar ons, die dan naar 

 warmte en zonneschijn hunkeren. 



Want zij is een lentekind , de Viola odorata , en een broos 

 lentekind ook , want als haar tyd ten onzent is gekomen , 

 moet ge spoedig van haar schoon en haar heerlijk zoeten 

 zuiveren geur gaan genieten , of het is alweer voorbij met 

 haar glorie. Gelukkig blijft in den grond de wortelstok , 

 waaruit de bloem oprijst , fleurig voortleven. Ge zult haar 

 niet met haar zustertjes van de familie verwarren en niet 

 alleen haar geur zal u daarvoor behoeden, ook de groene 

 bladeren , die korter en breeder zijn, en dan bij nauwkeurig toe- 

 zien , zult ge bemerken , dat haar stempel , anders dan bij voor- 

 beeld bij het Driekleurig viool t je, uitloopt in een haak- 

 vormig snavel tje, waarin een kleine opening, terwijl de beide 

 zyblaadjes der bloemkroon hier bij het geheel gelijkmatig paars 

 gekleurde Welriekend viooltje een weinig naar beneden 

 zijn gericht , maar bij Viola tricolor naar boven zijn gekeerd. 



Wat dat stempelhaakje betreft, het wordt door de insecten, 

 die het honigmerk van 't onderste bloemblad volgen, bestreken 

 met het stuifmeel , dat zy van andere bloemen hebben meege- 

 nomen uit de helmknoppen , die op een kort dik steeltje zijn 

 gezeten , waarvoor de naam meoidraad haast oneigenaardig 

 klinkt. By 't raken aan den stempel schudden zij tevens het 

 stuifmeel uit het kegeltje der innig met elkaar verbonden 

 antheren. In de eerste aflevering van den tweeden jaargang 

 van De Levende Natuur, dat populaire tijdschrift, zoo prettig 

 (beschreven en toch zoo degelijk van inhoud , vindt men een 

 aardige beschrijving van 't bestuivingsproces bij 't welriekend 

 viooltje en daarbij een en ander over 't verschijnsel der Cleisto- 

 gamie , dat zich hier voordoet , en waarbij de mooie met 

 kleppen zoo eigenaardig openspringende vruchtjes ook gevormd 

 worden door kleine groene als het ware in 'tgeheim werkende 

 bloempjes , die altijd gesloten blijven en die heel onder aan 

 de plant voorkomen. 



