Sneeuwklokje. — Galanthus nivalis. 



Het is een alleraangenaamste ontmoeting , die met de eerste 

 sneeuwklokjes in onzen tuin , als Februari soms nog in het land 

 is, en de groet , dien wij met dat bloemenkind wisselen , getuigt 

 van blijde verrassing , dat wij het na zoo lange afwezigheid terug- 

 zien. In den tuin terugzien, want dat wij 't plantje het 

 eerst in 't wild in een vochtig bosch of aan een slootraud zouden 

 aantreffen , is zoo weinig waarschijnlijk , dat wij er geen rekening 

 mee durven houden. In tuinen echter ziet men 't bloempje veel 

 hier of daar, als het ware toevallig, opgroeien , en misschien heeft 

 dan lang geleden de een of andere bloemenliefhebber , tijdgenoot 

 van uw overgrootvader , het daarheen overgebracht , toen hij 

 als weikomen buit het veroverde op een winterwandeling. 



Melkbloem beteekent de naam Galanthus, naar de mooie 

 zachtwitte kleur van het bloemdek met de drie buitenste witte 

 grootere en afstaande en de drie kleinere binnenste blaadjes, 

 waarop de groene streepjes en het groene halve maantje zoo 

 bijzonder mooi uitkomen, 't Is of aan dat groen een speciale 

 bekoring eigen is in dien tijd, dat er nog zoo weinig groen te 

 bewonderen valt. De bijen , die zich reeds buiten wagen , laten 

 zich erdoor den weg wijzen naar den honig, dien de uitgerande 

 binnenste drie blaadjes in ovei langsche groeven aan de binnenzijde 

 voor hen afscheiden. Zij beladen zich met den inhoud der van 

 boven met schuine spleet openspringende en van kromme haakjes 

 voorziene zes helmknoppen en naar een andere bloem vliegende , 

 verrichten zi] daar het zoo noodiye bestuivingswerk. Hiermede zijn 

 de bijen tevens voor andere vliesvleugelige insecten aan "t werk 

 geweest. Want met de rijpe zaden uit de zich later ontwikkelende 

 donkerroode bes j^aan dikwijls de mieren aan den haal , die veel 

 sneeuwklokjeszriad naar hun voedselbewaarplaatsen sleepen en 

 daarmede tot de vei spreiding der plant het hunne bijdragen. 

 Blijft insectenbezoek uit , dan valt in het hangende bloempje 

 gemakkelijk wat stuifmeel op den stempel onder het kegeltje 

 der zes meeldraden. 



Voor de int>tandhouding van het individu is elk plantje zelf 

 uitstekend toegeru>t. De jonge bloem wordt beschermd door 

 de éénbloemige bloeischeede, uit twee met elkaar overlangs ver- 

 groeide schutbladeren ^'cvormd, die den knop omhult en waaruit 

 zijwaarts de fijne bloem an et dunne steeltje met hangend kopje 

 te voorschijn komt. Ondanks het groote weerstandsvermogen , dat 

 haar de winterstormen doet trotseeren , is de bloem zeer gevoelig ; 

 bij bedekte lucht slu t ze zich terstond. Gewillig in de handen 

 van kweekers is zj niet , geen broeikaswarn te lokt het klokje te 

 voorschijn , eer zijn tijd i;ekomen is en hoewel in September alle 

 deelen reeds tusschen de schubben van den bol te herkennen 

 yijn , door geen vochtige warmte laat zich het proces versnellen , 

 dat erop berekend is, dit bloempje 't voorjaar te doen inluiden. 



