- 29 - 

 Waterviolier. — Hottonia palu&tris. 



De glorie van onze slootflora mag zij wel heeten , zij , 

 die zoo langen tijd heerschappij er voert en zoo trotsch en fier 

 zich voordoet. De hooge zachtrose bloemen staan in kransen 

 aan een langen stengel , die opschiet uit een keurig fijn bedje van 

 mosachtig groen, in het water ondergedoken en uit een rozet 

 van kleine, vindeelige, dicht opeengedrongen blaadjes bestaande, 

 met lijnvormige slippen, die den dienst van wortels vervullen. 



De vijf meeldraden , elk vóór een kroonslip staande , zijn 

 niet in alle exemplaren even lang, soms reiken de helm- 

 knoppen slechts tot den mond der kroonbuis , een andere maal 

 steken zij er ver boven uit; in 't eerste geval omringen zij 

 een langen , in 't tweede een veel korteren stamper. Die hete- 

 rostvlie maakt, dat het stuifmeel niet op den in dezelfde 

 bloem aanwezigen stempel kan komen , is dus een middel tegen 

 zelfbestuiving. Dat het voor de kruisbestuiving dienstig moet 

 zijn, is duidelijk, daar ter hoogte van de meeldraden in de 

 eeue, nu de stempel in de andere bloem is geplaatst. Die laat- 

 ste leidt naar een tot een vijfkleppig doosvruchtje uitgroeiend 

 rond vruchtbeginsel, dat ook den honig afscheidt, en 't is 

 aardig, die vruchtjes aan den ijlen tros beneden te zien zitten 

 als groene appeltjes, omgeven door het vyfspletig kelkje. 



Een sieraadje aan het teergekleurde, soms naar 't witte 

 zweemende bloempje is de gele krans aan den ingang der 

 buis^ door de vlekjes aan den voet der vijf bloemkroonslipjes 

 gevormd, en 't aardige schutblad, in vorm op een kelkslip 

 gelijkend , dat even beneden den voet van ieder bloempje staat. 

 En staan blijft het, als later tegen het rijp worden der vruchtjes 

 de heele krans zich naar beneden ombuigt, zoodat de vruchtjes 

 I anders dan op onze afbeelding) aan de steeltjes hangen , 

 maar 'tschutblaadje wijst dan nog kranig naar boven. De 

 knopjes zijn geheel rosé, doordien de bovenhelft der bloemkroon- 

 slipjes rosé is ; de voet is wit , van daar dien mdruk van bleekrose. 



In den laten herfst, als de bovenste waterlagen kil worden, 

 trekt deze waterplant , als zoovele harer zusteren , zich terug 

 in de vorstvrije diepte. Een eigenaardig bladhoopje, een soort 

 van knop , daalt naar den slijkbodem en , terwijl boven de stengel 

 vergaat , overwintert het levend deel der plant in de diepte. 

 Als 't voorjaar komt, wordt het winterkwartier verlaten, de 

 reis naar boven begint en de knop groeit tot het dichtgroene 

 loof uit. Van wortels is bij Hottonia geen spoor te vinden. 



