- 31 - 

 Kattendoorn. — Genista anglica. 



Het is een verbazend booze sinjeur deze kleine stekelige 

 heester, met zijn echte takdoorns aan den ronden kalen stengel 

 dicht bijeengeplaatst, zoodat ge bijna nergens kans ziet, hem 

 ongestraft aan te raken, laat staan te plukken of te breken. 

 Zelfs waar 't vrij ongevaarlijk lijkt, aan de bladerryke hoogere 

 takjes, stuit ge op de leelijke stekelpunten, want de dorens 

 zelf dragen daar soms een zes a zevental verspreide kleine 

 bladeren , wat smaller dan de kale zittende gaafrandige onmid- 

 dellijk aan den stengel. Deze soort brem, de plante a genet, 

 moet de plant geweest zijn, die op den helm van Godfried 

 van Anjou prijkte , echtgenoot van de dochter van Willem den 

 Veroveraar en stamvader van 't huis Plantagenet. 



Boven draagt de stengel den tros van schitterend goudgele 

 vlinderbloemen , veel kleiner dan die van onze echte Brem, 

 Sarothamnus scoparius en ook duidelijk daarvan te onderschei- 

 den, doordien de stijl bier met scheeven stempel, slechts ge- 

 kromd is, niet zoo lang dat hij bij zijn buigingen een volledigen 

 cirkel beschrijft. Uit de stompe kiel komen ook de meeldra- 

 den , die éénbroederig zijn, even te voorschijn; de vleugels of 

 zwaarden maken een sierlijk bochtje aan weerszijden der kiel 

 en de vlag is teruggeslagen , 't geen alles veel bevallige gratie 

 aan dit vlinderbloempje verleent. 



Een schutblaadje langer dan de bloemsteel staat naast elke 

 bloem en aan den kelk kunt ge twee lipjes onderscheiden, 

 een onderlip met drie kleine en een bovenlip met twee langere 

 tandjes. Onder de bloemen treft ge in Juli reeds de rijpe en 

 rijpende peulen , heel anders dan de platte zwarte brempeulen. 

 Zij zijn gezwollen en buikig, eerst vaalgroen, als de lange 

 witte meeldraden er soms nog tegenaan liggen , dan bruinachtig 

 en ten laatste donkerbruin en droog. De reeks van glanzig 

 donkerbruine kale ronde zaden hebben in de holle ruimte daar 

 binnen meer dan plaats genoeg. Er zijn weinig planten zoo 

 volkomen onbehaard als deze Genista; noch op den kelk, noch 

 op de bloemkroon of de peulen, noch op bladen, stengel of 

 bloemstelen treft men haren aan, maar toch is deze katten- 

 doorn ver van zachtaardig en naar alle zijden is zij gewapend 

 met haar stekelig doornenharnas. De bloem kan echter wel 

 insecten lokken en deze zorgen voor de bestuiving als zij , de vleu- 

 gels tot rustplaats kiezend, met hun onderlijf of de meeldraden 

 óf den schuinen stempel, die uit de kiel te voorschijn komen, raken. 



