— 37 — 



Twee soorten Wilde reseda. — Reseda lutea en 

 R. luteola. 



Vele menschen zullen niet weten , dat er reseda bij ons in 't wild 

 groeit en die het wel weten vinden ze toch nog niet dikwijls. Op 

 3 Augustus 1897 troffen wij op een rij toertje van Lochem naar 

 Deventer beide soorten aan. Eerst Reseda lutea, terzijde van den 

 grintweg, naast en ook tusschen de tramrails, bij het dorpje Dort, 

 en later, niet ver van Deventer, aan den IJse), de hoogere en slankere 

 en meer groen dan geel gekleurde R. luteola. 



Bij onze vaak zoo krachtig ontwikkelde gekweekte Reseda odorata 

 vergeleken, zijn het maar twee teere plantjes en ofschoon ze het eigen- 

 aardig bruin-roode in de trossen missen, daar de helmknoppen niet 

 die kleur maar een bleek-gele bezitten, en gij teleurgesteld wordt 

 als gij de plantjes bij uw neus houdt, daar ze in 't geheel niet rieken, 

 herkent toch, zelfs iemand die ze voor het eerst vindt, ze spoedig als 

 een naverwante van onze uit het Zuid- Oosten van Europa afkomstige 

 welriekende reseda. 



Alle drie hebben eindelingsche, puntig toeloopende , rechtopstaande 

 trossen, waarvan de bloempjes bij R. luteola het kortst enhij R. odo- 

 rata het langst gesteeld zijn. Ieder bloempje heeft een groot aantal, 

 12 tot 20 meeldraden, die op een scheef geplaatste schijf gezeten zijn, 

 en waarvan we bij alle drie soorten opmerkten, dat van de op het 

 hoogste deel der schijf geplaatsten de helmknoppen hun stuifmeel 

 reeds verloren hadden als de lager gezetene het nog in onopengespron- 

 gen antheren besloten hielden. Tusschen die meeldraden , ook op de 

 schijf, zit de stamper, die eigenlijk niets dan een drie- of vierhoekig 

 vruchtbeginsel is, waarvan de vruchtbladen later aan den top uit één 

 wijken, en de vele zaadjes laten ontsnappen. Van stijlen is niets te 

 zien en eigenlijk ook nauwelijks van stempels, want slechts de toppen 

 der vruchtbladen fungeeren daarvoor. 



De kelk biedt nog al verschil; bij R. odorata en R. lutea is hij 

 6 of 7-deelig en bij R. luteola 4-deelig. Het aantal der kroonbladen, 

 die bij alle licht groengeel gekleurd zijn, is bij de beide eerste 6, 

 bij de laatste 4, doch bij al de drie soorten hebben ze het kenmer- 

 kende, dat ze van boven zoo aardig en sierlijk in smalle slippen of in 

 licht gekleurde franje uitloopen. 



Het eerst in het oog valt echter het verschil dat de bladeren op- 

 leveren; bij R. odorata zijn ze breed-lancetvormig en behalve mis- 

 schien de allerbovenste, oningesneden; bij R. luteola veel smaller 

 maar ook oningesneden, doch aan den voet met 2 fijne puntjes voor- 

 zien, terwijl ze bij R. lutea zeer diep zijn ingesneden, zoodat ze vin- 

 deelig worden. 



->ki^ 



