— 46 — 

 Echte kamille. — Matricaria chamomilla. 



Het was indertijd , toen de kruidenzoekers er druk op uit- 

 gingen, om voor de apothekers allerlei geneeskrachtige kruiden 

 in te zamelen , niet moeilijk den kamillezoeker te contróleeren. 

 Wel was bi] hem meer dan ooit controle noodig , want die man 

 liep groot gevaar allerlei andere witte bloemen met gele har- 

 ten te verwarren met deze , die hij noodig had. Om van 

 groote M a d e 1 i e f j e s niet eens te spreken , daar hadt ge de 

 Witte ganzebloem, Chrysanthemum leucanthernum en de 

 soort inodorum en dan niet te vergeten , was daar de Anthemis 

 ar.vensis of Akkerkamille, precies op dezelfde plaatsen , 

 waar hij zijn echte kamille moest zoeken en er als een twee- 

 lingzusje op gelijkend. 



Wie hem moest contróleeren had intusschen maar te onder- 

 zoeken, of de bloempjes op een hollen pyramidevormigen 

 bloembodem stonden; was dat het geval, dan was de zaak in 

 orde, dan had de zoeker, mede door den reuk geleid en door 

 kleine aanwijzingen , die zijn ervaring hem aan de hand had 

 gedaan, op de rechte bloemen, op de Echte Kamille zijn 

 keuze laten vallen. 



Er is bij deze evenals bij de Akkerkamille ook een aardige 

 beweging in den krans van 12 a 15 witte lintbloemen op te 

 merken; gaat de plant slapen, 's avonds of bij donker weer, dan 

 zijn ze teruggeslagen; 's morgens staan ze weer vroolijk wijd uit, 

 dat kunt ge zelfs observeeren , als ge de plant thuis buiten de zon 

 in een glas water hebt staan. Die lintbloemen zijn vrouwelijk, 

 de kleine gele vijfslippige buisbloempjes zijn tweeslachtig, maar 

 beide soorten laten hun stampers slechts weinig naar buiten 

 komen. Bij 't rijpen der aardige rolronde lichtgrijze vruchtj es 

 met hun vijf ribben aan de binnenzijde en hun gezwollen randje 

 aan den top, zonder vruchtpluis, verheffen zich de schijf bloempjes 

 in een kegeltje naar boven, zonder dat juist de bloembodem 

 veel in grootte toeneemt. Hij vertoont geen strooschubben 

 als bij de Akkerkamille. 



De sierlijke bladen zijn dubbel vinr'eelig en hebben draad- 

 vormige bladslipjes, terwijl de insnijdingen zoo diep zijn, dat 

 men ze bijna gevind kan noemen. Los en bevallig draagt één 

 plantje veel verspreide bloemhoofdjes aan den sterk vertakten 

 stengel. 



