— 50 — 

 Hoornbloem. — Cerastium triviale. 



Het is een heele toer al die kleine witte bloempjes uit el- 

 kander te leeren houden, de vele *S'^é?//ar?'a'5 niet meer of minder 

 diep ingesneden kroonbladeren , dan de Spurri e bloem pjes 

 en nu weer deze Cerastium , die ge stellig een paar keeren aan 

 den weg voorbij zult loopen in 't idee, dat ge met een Ster- 

 re muur te doen hadt. 



Hebt ge echter 't geluk , een uitgebloeid of ook maar een 

 rijpend vruchtje te treffen , dan kan terstond de twijfel wijken. 

 Die geven, zooals zij daar ver buiten het kelkje uitsteken, en 

 zooals ze mooi droogvliezig bijna doorschijnend met hun tien 

 tandjes openspringen , om de vele ronde zaadjes vrij te laten 

 uitgaan, het eigenaardig karakter aan dit plantje. De kelk 

 zelf, die ook nog het leege vruchtje draagt , is zacht behaard 

 en elk der vijf blaadjes is gevat in een keurig mooi wit vlie- 

 zig randje, niet scherp op de punt, zooals bij naaste verwan- 

 ten van deze Cerastium triviale. Als hij nog de bloem draagt, 

 komt die niet of maar even boven hem uit, wat deze soort 

 onderscheidt van Cerastium arvense. Deze laatste species der 

 hoornbloemen is met onze triviale de eenige van de zes Ceras- 

 tiums , die overblijvend is. 



Een bijzonderheid bij deze bloem met haar tot op de helft 

 gespleten witte kroonblaadjes en haar tien meeldraden . die 

 ook wel eens in geringer aantal voorkomen en aan wier voet 

 honig afgescheiden wordt, is de stand der vijf stijlen , niet 

 zooals men zou verwachten , tegenover de kroon- , maar tegen- 

 over de kelkbladen. Een droogvliezig randje als bij de kelk-, 

 komt ook voor bij de schutblaadjes, die een bescheiden plaatsje 

 innemen onder de meer of minder regelmatige , dichtere of 

 lossere bijschermen. 



De stengel en de tegenoverstaande langwerpige eironde bla- 

 den, zijn alle dicht en zacht behaard, een hulpmiddel, waar- 

 door ge ook bij oppervlakkig beschouwen dit bloempje kunt 

 onderscheiden van de er zooveel op gelykende Stellaria media 

 met de grootere , meer ronde ook iets lichter groene blaadjes. 

 De buiging van den bloemsteel naar beneden tegen 't rijpen der 

 vrucht, waarna hij zich weer opheft, als 't rijpingsproces is 

 afgeloopen, komt hier ook voor, hoewel niet zoo gepronon- 

 ceerd als bij de spurrie. 



