— 51 — 

 Vergeet-m ij-niet. — Myosotis palustris. 



Tot de Ruvvbladigen behoort dit tengere, teerblauwe bloempje 

 met het mooie uitgerande gele hart , door de opstaande kroon- 

 schubbetjes der vijf kroonslippen gevormd. Het heeft als alle 

 Asperifoliaceeën een vierdeelig vruchtbeginsel, vijf meeldraden , 

 hier geheel vveggeborgen binnen de korte buis, en die vreemde 

 groepeeriug der bloemen in een opgerolde schicht, hier tot een 

 ])eeldig rosé kluwentje geworden ; want de knopjes vertoonen 

 dien tint, als de gesloten bloemkrooutjes boven hun vijfvou- 

 digen kelk uitkomen. Behaard is het plantje, maar ruwbladig 

 zeker niet en gij moet bij onze Myosotis palustris al nauw- 

 keurig toezien, om de haren op de langwerpige, spitse blade- 

 ren , den kantigen rijkbebladerden stengel en 't kelkje te on- 

 derscheiden. 



Myosotis beteekent Muizenoor en de Engelschen gebruiken 

 nog veel den naam Mouse-ear naast dien van Forget-me-not. 

 Waarschijnljik is die naam afkomstig van de afgeronde be- 

 haarde bladeren der meeste soorten , want naast deze V e r- 

 g eet- mij -niet komen er nog zeven soorten in onze flora 

 voor , vele sterker behaard dan de M. palustris. En de naam 

 Vergeet-mij-niet? Waarom het bloempje dien teederen 

 titel heeft veroverd is iets, waarnaar wij slechts kunnen gissen; 

 (lermaansche gemoedelijkheid schijnt er niet vreemd aan te zijn, 

 immers Engelschen, Duitschers en Nederlanders gebruiken de 

 benaming. Hoe het in de Noorsche talen is, weten wij niet, 

 maar de Romanen laten het bloempje volstrekt geen beroep op 

 onze herinnering doen. De Franschen spreken van de Myosotes 

 of Oreilles de souris en de Italianen van de Camedrio of Cola- 

 mandrina. 



Behalve bij ons, overal waar het genoeg water kan krijgen, 

 is ook in vochtige berglanden het bloempje algemeen, en eigen- 

 aardig is zijn weerstandsvermogen tegen verschillen van tempe- 

 ratuur, al blijven die verschillen niet zonder invloed op de 

 gestalte der planten. Aan dezelfde berghellingen vindt men 

 niet zelden bronnen van zeer uiteenloopende gemiddelden van 

 temperatuur en nu is het opmerkelijk , dat in de buurt der 

 koudere hooggelegen bronnen de Vergeet-mij-nietjes lager blijven 

 en minder krachtig ontwikkeld zijn , maar dat daarentegen de 

 bloemen boven , dieper blauw worden van kleur. 



