- 57 - 

 Bolderik. — Agrostemma githago. 



Een veld van rijpende rogge in Juni! Eldorado voor deo 

 botanicus! Niet enkel aan den rand van zulk een ruischend 

 woud van golvende aren, maar tot in de donkere diepte van 

 dat woud toe vragen forsche planten met kleurrijke bloemen 

 om zijn belangstellende aandacht. Ziet men langs de oprijzende 

 halmen, dan treft de blauwe spikkeling, door de Koren- 

 bloemen teweeggebracht, en de felroode flikkering van enkele 

 Klaprozen en 't geel van de gouden harten der Matricaria 

 chamomiUa of het mooie melkwit der lintbloemen van Anthemis 

 arvensis. 



Met zulk een schat terugkeerend van een wandeling door 

 ruischende korenvelden , met plan hem thuis in de waarde zijner 

 onderdeden te leeren kennen, zult ge allicht het meest u voelen 

 aangetrokken tot de mooie paarsachtig rosé Bolderik, dat 

 kostelijk sieraad onzer velden. Gij weet zelf niet, wat u het 

 meest frappeert, de groote vijfbladige bloemkroon met die fijne 

 teekening van parallelle lijnen of die verbazend lange, ver 

 daarbuiten uitstekende smalle kelkslippen of die eenigmooie 

 lange geribde kelkbuis, als een waardig grijsaard met deftige 

 lange zachte witte haren getooid, 't Geheel is van trefiende 

 bekoorlijkheid, en als ge iets op dit bloemenkind zoudt willen 

 aanmerken, zou het zijn, dat ze byna al te volmaakt was, 

 bijna koud door de klassieke regelmaat der schoonheid. Zie 

 van binnen dat mooie gladde kegelvormig vruchtbeginsel met 

 de vijf even lange harige stijlen en puntige stempels, die 

 tien deftige volkomen gelyke meeldraden en de ordelijk tegen- 

 overstaande smalle grijsviltige bladeren, tot den rechten slanken 

 officieel gevormden penwortel toe , het is alles haast al te zeer 

 precies, zooals het hoort. 



De meeldraden zijn niet gelijktydig rijp ; wel is de bloem pro- 

 tandrisch, maar de voor de kroonbladeren staande antheren rijpen 

 eerst na de stempels en zorgen nog zoo noodig voor zelfbestuiving. 



De Bolderik hoort tot de Caryophylleeën ; is zij dus met 

 Lychnis verwant, maar waar deze twee tongetjes aan haar 

 kroonbladeren heeft bij den nagel, vindt men bij Agrostemma, 

 dat de schijf afloopt langs den nagel en dien een gevleugeld 

 aanzien geeft, terwijl over 't geheel zij in haar correctheid veel 

 verschilt van het min of meer slordige nichtje. 



