- 60 - 

 Hoode Spergularia. — Spergularia rubra. 



Een aardige afwisseling tusschen al die witte Muui-achtigen 

 vormt dit beeldige rosé bloempje, aan 't lage }>lantje langs 

 bouwland op den zandigen weg te vinden. Het fijne vijfbla- 

 dige roode sterretje bevat een stamper met 3 stijlen en 10 of 

 soms minder gele meeldraden ; het laat de vijf bladen van den 

 kelk tusschen de kroon bladeren duidelijk zichtbaar en aan die 

 kelkbladeren vindt ge rondom een vliezig randje , als waren ze 

 met zilver geboord. Vliezig ook en doorschijnend zijn de groote 

 steunbladen, twee bij eiken knoop , , groot althans voor dit altijd 

 betrekkelijk klein plantje , dat op zijn hoogst één a 1 \/2 dM. 

 haalt. Die keurigmooie zilverwitte steunbladen en ook de 

 schutbladen zijn breed aan den voet, loopen puntig uit en zijn 

 haast zoo lang als de bladen zelf. 



Die laatste maken den indruk van in kransen aan den ron- 

 den stengel te staan , al zijn ze feitelijk tegenoverstaande bla- 

 deren; net als bij spurrie zijn ze ook hier lijnvormig en wat 

 vleezig, wat voor de bewaring van vocht in het plantje na- 

 tuurlijk zeer dienstig is. Ze zijn niet zooals bij andere Sper- 

 gulariasoorten gewelfd, maar aan twee kanten vlak en hebben 

 op hun top een duidelijke stekelpunt. 



De beweging van de bloem- en vruchtstelen doet zich 

 hier ook voor , hoewel niet zoo sterk als bij de spurrie , maar 

 duidelijk buigt zich toch het steeltje na den bloeitijd naar be- 

 neden , om weer langzaam te verrijzen tegen dat de zaden rijp 

 zijn. Het mooie harige kelkje blijft steeds de even lange doos- 

 vrucht omgeven, waarin men de vele driehoekig wigvormige 

 zaadjes vindt , die u tegenglimmen , als gij ze met de loupe 

 bekijkt. Bij helder droog weer worden ze door den wind van 

 't middenzuiltje , waaraan ze bevestigd zijn , losgemaakt en zoo 

 verspreid, terwijl de drie vruchtkleppen zich opnieuw sluiten, 

 als 't regenachtig is of als het in den nacht sterk dauwt , om 

 voor vocht haar zaden te beschutten. Die zaden hebben vrij- 

 wat olie in zich vervat en zijn ongevleugeld , anders dus dan 

 bij de zoo verwante Spergula arvensis, die gevleugelde zaadjes 

 heeft en zich ook door haar vijf stijlen van de driestijlige 

 Spergularia onderscheidt. 



^ 



