- 63 - 

 Rolklaver. — Lotus corniculatus. 



Als de G o u d e n r e g e n in de tuÏDen is uitojeblocid, de 

 peultjes zich daaraan duidelijk vertoonen en 't rijk er alleen 

 hebben , dan kunt ge in 't wild in overvloed e,en bloempje 

 vinden , dat in vorm en kleur u aan die Citi/sus laburnum her- 

 innert, 't Is het aardige graskiudje, de Rolklaver, die door 

 haar hooggele kleur de aandacht trekt. Aan den achterkant 

 gezien, blijkt echter de vlag eenigszins rood gekleurd. Vlag, 

 vleugels en kiel alles komt hier in den meest gewonen stand 

 voor; de kiel eindigt in een spitse punt, is dus gesnaveld. 

 Daarin liggen de meeldraden besloten en met de kiel nauw 

 verbonden zyii de vleugels, die er als een dakje overheen lig- 

 gen en door een vouw aan hun voet in een gleufje van de kiel 

 grijpen. Zet een insect zich op het dakje , dan springt het pol- 

 len uit de spleet boven in de kiel tegen zijn onderlijf aan ; 

 het stuifmeel is als 't w^are door 't insect opgepompt. De bloe- 

 men staan in dichte schermvormige groepjes, door een mooi 

 drietallig schutblad bewaakt; de kelkjes, bruinachtig geteekend, 

 hebben vijf lange tanden en de tweebroederige meeldraden om- 

 bluiten het lange tot een peultje uitgroeiend vruchtbeginsel. 



De groene blaadjes aan den kautigen stengel verspreid, zijn 

 drietallig en doen aan klaver, TrifoUum, denken. Zij nemen bij 

 /.on son dergang en in den nacht door een opwaartsche bewe- 

 ging, waarbij de twee zijdelingsche blaadjes tegen elkaar komen 

 te liggen en 't eindblaadje zich nog wat meer opheft, een echte 

 slaaphouding aan. Licht zou men de bladeren voor vijftallig 

 houden, zoo trouw gaan ze vergezeld van twee zachte mooie 

 steunbladen , maar de breedere , meer driehoekige vorm dezer 

 laatste zal u wel op 't verschillend karakter wijzen. Een fijne 

 beharing is bij goed toezien op de blaadjes waar te nemen, ook de 

 beharing der kelktandjes geeft aan een groep van knopjes een 

 wollig voorkomen. Ondanks den naam Rolklaver \\^Vi Lotus 

 corniculatus niets op de in hoofdjes staande klaverbloempjes. 

 Zet ook alle idee aan de dichterlijke Lotosbloem uit Egypte, 

 de bloem der vergetelheid, uit uw hoofd; die groote mooie 

 plant, verwant aan onze Nymphaea alba of witte waterlelie, 

 komt hier niet voor. 



De peultjes zijn rolrond en hebben vele zaden , die geborgen 

 zijn in een zeker aantal kamertjes , door horizontale tusschen- 

 schotten gescheiden. Het vee eet dit toekruid graag bij 't gras 

 en aan den grond, die haar van voedsel voorziet, bewijst Zof?/5 

 een dienst, door hem de stikstof uit de lucht toe te voeren. 



