- 67 - 

 Gewone wederik. — Lysimachia vulgaris. 



Een beeld van welgeordenden overvloed is zulk een krach- 

 tige flinke Ljsimachia-plant met de drietallen van veelbloemige 

 trossen op gelijke afstanden rondom den stevigen klierachtig 

 behaarden stengel, om hem een pyramide vormend, terwijl 

 elke gesteelde tros voortkomt uit den oksel der vrij groote 

 zachtbehaarde bladeren , in kransen geplaatst en verder naar 

 beneden gewoon tegenoverstaand. Ze zijn gaafrandig, van boven 

 niet, van onderen wel zachtharig, ook op de middennerf, die 

 zeer geprononceerd is. 



De rijkvertakte pjramidale pluim van goudgele bloemen 

 draagt met gratie den vijfvoudigen overvloed , den vijftandigen 

 kelk en de vijfslippige kroon , de vijf meeldraden en de vijf- 

 kleppige doosvrucht, alles in zijn soort zoo fraai en zuiver 

 afgewerkt , als men 't maar kan verlangen. Zie de lancetvor- 

 mige kelkslippen , stevig aangedrukt tegen 't geel der saam- 

 gevouwen knoppen, elk gevat in een bruin lijstje van ,, hars- 

 houdende cellen", zooals Oudemans zegt , en dat lijstje zelf is 

 weer met een geel randje afgezet. Bij iedere forsche wijdge- 

 opende ster staat een lijnvormig schutblaadje, van grootte 

 juist passend by den meester, wiens trawant het is, en de diep 

 ingesneden kroon vertoont vijf gaafrandige , even naar buiten 

 omgeslagen kroonslippen , waarby men de bijzonderheid opmerkt, 

 dat het is of ze bestoven zyn , een gevolg van de uitwendige 

 kliertjes , waarmee de binnenzij is bezet. 



En de meeldraden, zooals bi] een Primulacee past , geplaatst 

 vóór de kroonslippen, zijn tot halfweg hun hoogte met elkaar 

 verbonden tot een kokertje, terwijl hun los gedeelte rood ge- 

 kleurd is. Het meeldradenkokertje omgeeft beschuttend het 

 vruchtbeginsel , dat nu eens een langeren dan een korteren stijl 

 draagt, naarmate de plant haar bestuiving van insecten ver- 

 wacht of die zelve zal moeten tot stand brengen. Voor honig- 

 zoekende dieren is hier echter geen tafel aangericht, die zoet- 

 heid bevat de bloem niet , maar stuifmeel verzamelaars komen 

 wel op de heldere kleur af. Waar de omstandigheden geen of 

 weinig insectenbezoek doen verwachten, zooals op donkere 

 schaduwrijke plaatsen aan slooten , zijn niet enkel de bloemen 

 nietiger, maar steekt ook de stempel niet boven de meeldra- 

 den uit. 



