— 77 — 

 Cichorei. — Cichorium intybus. 



Gelukkig is het met planten niet als met schoolkinderen, dat ge 

 't eigenlijk niet voor u zelven kunt verantwoorden, als gij uw favo- 

 rietjes onder hen hebt. De bloemen worden niet overmoedig, als ge 

 hen wat voortrekt, en zullen geen humeur toonen, als ge eens weinig 

 notitie van hen neemt. Ten minste van deze Cichorium intybus^ 

 de niüoie groote lichtblauwe composiet, hebben wij dat nooit bemerkt 

 en zij is toch een echt favorietje geworden , veelbewonderd , steeds met 

 ijver gezocht in streken , waar we haar meenden te zullen aantreften. 



Buiten staande aan weg of dijk, zal zij u mogelijk aan de koren- 

 bloem herinneren, daar hebben kleur en vorm iets van, maar zoo 

 ge haar beter bekijkt, ziet ge dat we hier enkel lint-, geen buis- 

 bloempjes hebben, en neemt ge een paar bloeiende takken mee naar 

 huis, dan kunt ge er veel pleizier van beleven. Laat gerust tegen 

 den avond den houtigen kantigen vertakten stengel met wat uitge- 

 bloeide verlepte bloemen , drie of vier bijeen in de oksels der stijve 

 takjes, er dor en doodsch uitzien , in den morgen is alles aan de tak- 

 ken weer fleur en leven geworden, overal langs den stengel schittert 

 het fijne blauw u tegen. 



De acht lange kortbehaarde omwindselbladen, aan wier voet een 

 groepje van vijf kleinere later wat teruggeslagen stevige bijna houtige 

 blaadjes staan, zijn wat uiteengeweken en als keurige opgerolde 

 pijpjes staan er de nog toegeslagen blauwe lintbloemen. Al spoedig 

 wijken ze beneden wat uiteen en wikkelen zich los tot de vrij breede 

 blauwe linten met vijf tandjes, waarvan een twintigtal het bloem- 

 hoofdje vormen , dat ongesteeld tegen den stengel staat aange- 

 drukt. Middenin die groote blauwe ster prijken wat den linten in- 

 houd en beteekenis geeft, hun meeldraden en hun stampers. Wat 

 valt hier treflend weer de fraaie bouw van zoo'n composiet te be- 

 wonderen; beneden in de bloem de losse helmdraden wit van kleur ^ 

 daar boven de blauwe antherenbuis , dan de met stuifmeel witbepoe- 

 derde stijl daarboven en de twee uiteenwijkende stempels, eerst alleen 

 aan hun buitenzij , later ook op hun klevende binnenvlakken bestoven. 



Van bladeren bemerkt ge aan de bovenste bloeiende takken der 

 vrij hooge plant niet veel , hoogstens ziet ge er verspreid enkele 

 smalle oningesneden bladeren met breeden voet , maar lager zijn de 

 wortelbladen scherp onregelmatig gezaagd en vinspletig als bij de 

 paardebloem. De als groente gekweekte andijvie Cichorium andiviay 

 behoort tot hetzelfde geslacht en de jonge spruiten van onze Cic/iorm»>i 

 intybus worden ook op onze tafel gebracht, terwijl de gerooste wortel 

 als surrogaat van koffie wordt gebruikt. De mooie blauwe bloemen 

 weten van al dat practisch nut niet af, zij zorgen maar voor 'trijpen 

 van hun geribde vruchtjes zonder pluis maar met een kransje van 

 kleine schubbetjes als kammetje voorzien en op een naakten bloem- 

 bodem gezeten. 



