— 88 — 

 Bernagie. — Bora.i^o officinalis. 



De naam van dit mooie .,onkruid", dat men op bouwland en in 

 moestuinen en eveneens wel langs dijken en wegen aantreft, maar 

 dat terecht ook wel eens als sierplant in bloemtuinen een plaats 

 vindt, is oorzaak dat een andere naam voor de familie der Asperifo- 

 Viaceeen die van Boragineepn is. En wel is onze Borago een echte 

 type van een ruwbladige, want stengel, blad en kelk dragen alle 

 een overvloed van stijve, naar buiten uitstaande, witte haren, die 

 liet donkergroen met een wit waas bedekken en op een afstand den 

 indruk te weeg brengen, alsof de plant, zelfs midden in den zomer, 

 met een laag rijp o vertogen was. Op onze afbeelding is die beharing 

 ongelukkig niet" goed tot haar recht gekomen. 



De verspreid gezeten bladeren zijn langwerpig en de bovenste een 

 beetje stengelomvattend , doch meestal scheef, aan de eene zijde wat 

 meer dan aan de andere. De bloemen vallen zeer in het oog door 

 haar prachtig blauwe stervormige hloemkroon, wier vlak in den regel 

 niet horizontaal maar verticaal geplaatst is. Tusschen de 5 slippen 

 van de kroon ziet men de 5 smallere van den diep ingesneden kelk. 



Deze laatste slippen staan niet altijd zoo wijd uit; vroeger omsloten 

 zij stevig den knop en zoodra de kroon verweïktis, zullen ze zich over 

 het rijpende vruchtje heen weer naar elkander buigen, dan niet nauw 

 aan elkander sluitend, doch zoo, dat de haren de tusschenruimten vullen 

 en het vierdeelige splitvruchtje in een luchtig kooitje tot ontwikkeling 

 kan komen. Kfk dier 4 nootjes is wat scheef eirond, heeft een met 

 onregelmatig geboden lijnen geteekende oppervlakte, en als gij het 

 van de vleezige basis, waarop het staat, hebt losgemaakt, blijkt het 

 een hollen voet met een gekartelden opstaanden rand te hebben. 



De kelkslippen wijken ten laatste opnieuw uiteen, als de vruchtjes 

 rijp zijn en deze kunnen aldus ongehinderd er uit vallen. 



Het merkwaardigste zijn de 5 meeldraden. Deze, op de hloem- 

 kroon bevestigd en van buiten aan den voet omsloten door de 5 kroon- 

 schubben, die de Asperifoliaceeën zoo dikwijls hebben, bezitten korte, 

 van onderen verbreede helmdraden en puntig toeloopende aan de 

 binnenzijde met twee lengtespleten openspringende antheren , die 

 tegen elkaar aangedrukt zitten en in het midden van de blauwe ster 

 dien dof zwarten spitsen kegel vormen. Al zijn de helmknopjes rijp , 

 toch kan op deze wijze het stuifmeel er niét uit komen. Doch nu 

 heeft elk der stamina, buiten aan zijn korten helmdraad, een klein 

 puntig uitsteekseltje, dat als het ware als handvat kan dienen om 

 haar van de overigen af te rukken. Dat doet allicht een wesp ot 

 ander insect, die om den honig uit 't midden van de kroon te krijgen, 

 den horizontaal uitstekenden kegel omvat, met zijn pootjes een der 

 handvatjes naar buiten trekt, en zoo wat van het bijzonder fijne pol- 

 len op zijn naar onder omgekruld achterlijf doet vallen, om er mee 

 te vliegen naar een andere bloem, en daar den rijpen stempel er mee 

 te bestuiven. 



-^H*^ 



