— 84 — 

 Wilde kamperfoelie. — Lonicera periclymenum. 



Herinnert gij u nog van de rijtoeren uit uw jeugd uw verrukking, 

 als tusschen 't kreupelhout aan den weg een kamperfoeliebloesem 

 zichtbaar werd en de ambitie, waarmee zelfs ouderen uit het gezel- 

 schap "t gevaar trotseerden, om over de sloot zich buigend of hoog 

 reikend tegen een wilgenstam den gewenschen buit te bemachtigen? 

 Want al komt de kamperfoelie door ons heele land in 't wild voor, 

 zij is juist zeldzaam genoeg, om steeds de charme der nieuwheid tt; 

 behouden. En wat werd dan zoo'n veroverd takje in eere gehouden , 

 al was het 's avonds bij den terugkeer ook slap en onoogelijk, den 

 lekkeren geur hadden de bloemen nog behouden; 



Die dachten daarbij intusschen minder aan slaperige kinderen dan 

 aan wakkere avond- en nachtvlinders, op wier bezoek de kamper- 

 foelie zeer gesteld is en die trouw bij den grooten schat van honig 

 onder in de lange buis te gast gaan. Veel sterker dan in den helderen 

 zonneschijn ontwikkelen dan ook de kamperfoeliebloemen haar geuren 

 tusschen zes a zeven uur 's avonds en middernacht. 



Het ontluiken der geelroode bloemen heeft ook steeds plaats tegen 

 den tijd, dat er bezoek verwacht wordt, dus tegen zes of zeven uur in 

 den avond: dan ontplooit de lipvormige bloemkroon zich, laat de 

 lange smalle onderlip afhangen en richt omhoog de in vieren gedeelde 

 breede bovenlip, die zij later ombuigt, ja zelfs achterwaarts omrolt. 

 Dan zien we de vijf forsche in de buis gehechte meeldraden naar 

 alle richtingen uitstaan en er boven steekt op den langen stijl de 

 de groene knopvormige stempel uit. Met haar elegante lange van 

 buiten dicht klierachtig behaarde buis verricht onze Lonicera allerlei 

 bewegingen; bij den knop staat die schuin omhoog, bij de pas ontlo- 

 ken bloem is zij volkomen verticaal en tegen 't verwelken buigt zij 

 zich naar beneden. Het gevolg is, dat, mocht insectenbezoek zijn 

 uitgebleven, zoodat er geen vreemd stuifmeel op den stempel is geko- 

 men, de bloem voor autogamie zorgt, daar de meeldraden, die de 

 kromming der kroonbuis meemaken , haar nog met stuifmeel bedekte 

 helmknoppen in aanraking brengen met den drielobbigen stempel. 



De stengel van Lonicera is rechts windend, wèl een bijzonderheid 

 zoo'n windende plant bij ons met houtigen stengel; en de tegen- 

 overstaande, breede bladen zijn gaafrandig; bij onze gekweekte T u in- 

 kamper foelie, Lonicera caprifolium , zijn twee tegenoverstaande 

 bladen aaneengegroeid , zoodat de stengel midden door het blad schijnt 

 te loopen. De inllorerescentie is minder dicht bij de gekweekte; die 

 is een dicht hoofdje bij onze Lonicera periclymenum. Als de lange 

 slanke bloemen zijn afgevallen, blijft het vijftandig kelkje als een 

 kroontje op 't vruchtje achter en is ook nog zichtbaar op de stevige 

 groene bessen, die later hoogrood worden en vele zaden bevatten. 



