— 85 — 

 Yogelwikke. — Vicia cracca. 



Aan mooie langgftsteelde trossen groeien de bloemen van 

 Vicia cracca, vele bijeen, alle aan ééne zijde van den bloem- 

 steel geplaatst. De vlag is halfweg ingeknepen , zoodat de 

 nagel ongewoon breed en even lang is als de schijf. De tien 

 tweebroed erige meeldraden zijn dubbel besloten binnen de 

 aaneensluitende vleugels en de kiel met haar alleraardigste 

 donkere vlekken. De kleur der vogelwikke wisselt sterk af 

 tusschen 't blauw en 't paars en 't rosé met de daartusschen 

 gelegen tinten. 



üit den oksel der gevinde bladeren rijst de bloem steel 

 omhoog, om zich al spoedig, als onder 't gewicht van den 

 bloemrijken tros , om te buigen ; en waar die steel aan den voet 

 van het blad te voorschijn komt, treft hij de eigenaardige kleine 

 steunblaadjes met hun puntig uitsteekseltje aan ééne zijde , 

 waarom ze halfspiesvormig worden genoemd. Het tien a twaalftal 

 jukken (gewoonlijk meer dan onze afbeelding te zien geeft) 

 bestaat uit zachtbehaarde gaafrandige smalle blaadjes en boven 

 heeft de bladspil zich vervormd tot rank. Meestal is er een 

 eindelingsche rank, terwijl er bovendien twee van die gekron- 

 kelde draden , é^n aan eiken kant van den bladsteel zich be- 

 vinden , als om duidelijk te doen zien , dat we hier met blad- 

 ranken te doen hebben , waarin de blaadjes dus door vervor- 

 ming zijn overgegaan. Ze grijpen om zich heen, die ranken 

 en slingeren zich om wat ze vinden op hun weg; soms om 

 dorre grassprietjes , zoodat ge als een bijeengebonden koren- 

 schoofje uit het dwergenland te zien krijgt , dan weer , als 

 ze niet anders vinden , vatten ze hun eigen blaadjes aan en 

 omwikkelen die eeaige malen of wel ze kringelen als in dollen 

 overmoed zich zelf samen tot een dicht spiraaltje. 



Het vijftandig kelkje van de vogelwikke heeft drie langere 

 en twee kortere tanden en is aan de zijde der laatste meestal 

 gekleurd in den tint van de bloem, die het draagt. 'tEen- 

 hokkige platte peultje laat zijn niet talrijke zaden door den 

 dunnen wand heenschemeren. Nog is aardig bij de Vogelwikke 

 het scherpe puntje , dat ieder blaadje op zijn top draagt en 

 dat niet schijnt te passen bij de zachte fijnheid, die het overi- 

 gens kenmerkt. Evenals andere wikken speelt ook dit plantje 

 zijn rol als stikstof verzamelaar. 



