— 9-i — 

 Paardebloem — Taraxacum officinale. 



Kettincrblo emen of kaarsjes, zoo worden deze gele 

 Composita wel genoemd, met een aardige zinspeling op het 

 spelletje , dat kinderen drijven . als zij de uiteinden van den 

 hollen bloerasteel der plant, die van onder dikker is dan van 

 boven, door ombuiging , in elkaar doen sluiten en ze tot lange 

 kettingen vereenigen . óf op hun ambitieus geblaas , als zij van 

 het uitgebloeide bloemhoofdje de vi-uehtjes met het langgesteelde 

 vruchtpluis wegblazen , tot het keurige lichtende donsbalonnetje 

 kaal en naakt en donker daar staat als een uitgeblazen kaars. 

 Die aardig toegespitste mondjes der kleinen, z:g komen den wind 

 te hulp bij zijnen arbeid ter verspreiding van de rype vruchtjes , 

 die zoo goed zijn toegerust voor den levensstrijd. 



Niet alleen, dat zij in vereeniging aanvankelijk kracht zoeken, 

 maar wat zijn ze buitendien welbewaard . als de vruchtbegin- 

 sels met honderden op den kalen bloembodem gezeten , zorg- 

 vuldig omgeven zgn door de lange smalle omwindselbladeren , 

 die reeds den knop insluiten en die later bij donkerheid en 

 avond of dreigend gevaar steeds weer gereed zijn de bloemen, 

 alle lintbloemen, naar elkaar toe te buigen, terwijl de onderste 

 rijen der omwindselbladeren al kringelend om elkander naar 

 beneden hangen. En dan later in het paardebloemleven , dat- 

 zoo enorm lijk is aan afwisseling , i-^ker misschien dan van 

 eenige andere plant , beginnen de niet-vedervormige haren der 

 haarkroon de meest in 't oog vallende rol te spelen. De gele 

 lintjes verschrompelen namelijk , vallen op 't laatst van de bijna 

 gesloten om windsels als uitgediend hebbende af en de haar- 

 kroontjes alle te samen komen daar boven te voorschijn. Zij gaan 

 met groeien voort en vormen op den zich wel venden bloembodem 

 het langgesteelde vruchtpluis. dat. op de van boven met ste- 

 kelige knobbeltjes voorziene dop vruchtjes gezeten, het dons- 

 ballonnetje vormt . 't welk de kindermonden tot blazen verlokt. 



Onder de vele gele, enkel van lintbloemen voorziene Com- 

 posieten herkent ge dezen vriend aan den éénbloemigen niet 

 vertakten bloem steel en vooral ook aan de bladeren van de 

 wortelrozet , die onbehaard zijn en zoo allerwonderlijkst onregel- 

 matig ingesneden; scheef en schel staan de zelf weer onregel- 

 matig uitgerande en achterwaarts gerichte slippen tegenover 

 elkaar, nu eens groot, dan weer heel klein langs de dikke 

 stevige bladnerf. 't water naar binnen afvoerend naar den wortel. 



