— 95 — 

 Groote waterweegbree. — Alisma plantago. 



Een echt kind van ons waterriik Nederland , een onontbeerlijk 

 lid van onze zoo interessante slootflora. Hoog , 5 tot 8 decimeter, 

 steekt de fi'aaie pluim boven het water uit , en daarvoor moet 

 de stengel, die uit den in den slijkerigen bodem zittenden 

 wortelstok opstijgt, wel twee maal zoo lang zijn. Is het water 

 nog dieper, dan schijnen de lange stelen, dik en licht door het 

 ruime luchthoudende weefsel er binnen , niet stevig genoeg om 

 de bladeren rondom de bloempluim buiten het water te doen 

 oprijzen , en voorziet de natuur de plant van lange smalle bladeren, 

 die niet beproeven zich in de lucht te verheffen, maar op het 

 water drgven. 



Gewoonlijk echter zyn de bladeren gevormd zooals zy op de 

 afbeelding te zien zijn, zoodat de naam Froschlöffel , diende 

 Duitschers aan de plant geven, even goed gemotiveerd is als 

 onze naam Waterwe egbree, die duidt op de gelijkenis in 

 vorm met de blad eren van de G e w o n e w e e g b r e e , de Plantago, 

 die in plaats van in 't koele water langs stofiBge wegen groeit. 

 Maar voor den Duitschen naam zijn de bladeren wat groot en 

 de Nederlandsche zou niet doen denken , dat ze zoo fraai zijn 

 als werkelijk het geval is. 



Behalve aan die kromnervige bladeren , ziet ge terstond dat 

 we hier met een eenzaadlobbig gewas te doen hebben, aan het 

 standvastige voorkomen van het getal 3. Er zijn 3 lichtgroene kelk- 

 blaadjes, 3 grootere lichtrose, aan den rand aardig fijn uitge- 

 sneden en aan den voet geel gevlekte kroonblaadjes en tweemaal 3 

 meeldraden, bij paren tegenover de laatsten gezeten. De stampers 

 verloochenen het drietal wel eens , want hun aantal, in 't midden 

 tot een plat kogeltje vereenigd, bedraagt veelal niet juist 

 drie- of viermaal 3, maar toch daaromtrent; doch de stengel 

 en ook de i bloemstelen , hoewel deze niet zoo duidelijk , zyn 

 3-kant, en vooral valt in het oog, dat de fraaie, losse, wijd 

 uitstaande pluim gevormd wordt, doordat, op naar boven steeds 

 kleiner wordende afstanden van elkaar, de bij assen bij drieën 

 uit de hoofdas voortkomen en zich zelf opnieuw telkens weer in 

 drieën verdeelen, aan den voet steeds door 3 steunblaadjes 

 gestut, terwijl uit de oksels dier bij assen een tweede generatie 

 van bloemstelen voortkomt, wier aantal ook trouw door het 

 cijfer 3 wordt uitgedrukt. 



