— 96 — 

 Wilgenroosje of Ruige basterdwederili. — Epilobium 



hirsutum. 



Het pleit zeker wel voor den rijkdom van de flora eener 

 streek als gij op een korte wandeling aan één weg drie soor- 

 ten van Epilobiums vindt. Ons viel dat genoegen bij Lochem 

 ten deel op 12 Juli 1897, toen we van dat ééne geslacht de 

 soorten angiistifolhnn , hirsutum en parrijiorum te zien kregen. 

 Het schijnt, dat voor de meeste botanici de eerste den prijs der 

 schoonheid wegdraagt, maar wij kennen den eerepalm toe aan 

 de Ruige basterdwederik, Epilobium hirsutum , en voor haar 

 zouden w^ij willen vragen om een herdooping, zoodat de minder 

 mooie nu geldende Hollandsche naam plaats maakte voor dien , 

 door de heeren Heimans en Thjsse in „Door het Rietland" 

 gebezigden naam van Wilgenroosje. 



Met haar vier groote omgekeerd hartvormige rosé bloem- 

 bladeren, sierlijk klokvormig, en den zachtbehaarden vierslip- 

 pigen kelk boven het lijnvormig vruchtbeginsel, maakt de plant 

 onmiddellijk indruk en wie haar uit het wild zorgvuldig vóór 

 haar bloeitijd meeneemt naar zijn tuin, kan een mooie forsche 

 wel twee meter hooge ryk bebloemde Epilobium hirsutum kwee- 

 ken, die voor geen dure sierplant in bekoorlijkheid onderdoet. 

 In de bloem , die in tegenstelling met de soort angustifolium 

 nog al dikwijls zichzelve bestuift, vertoont de rechtopstaande 

 styl vier mooie wijduitstaande stempels, naar buiten omgebogen, 

 die heel gemakkelijk het stuifmeel der vier lange en vier korte 

 meeldraden kunnen opnemen, als insecten er tegen stooten bij 

 het snoepen van den rijken honigschat onder in de bloem. Zoo 

 rijpt met eigen middelen de lange vierhokkige doosvrucht met 

 de vele van een forsche haarpluim voorziene zaadjes, die nog 

 ver in 't najaar van den verdorden stengel door den herfstwind 

 worden afgeschud en heinde en ver worden meegevoerd. 



Stengel en bladeren zijn zacht behaard , bij den eersten met 

 wijd uitstaande haren ; de heele plant voelt daardoor erg zacht 

 aan , al eindigt elk blad in een scherp puntje. De tandjes dier 

 fijn getande bladeren zijn een weinig ingebogen aan den top, 

 't blad zelf loopt even langs den stengel af, anders dus dan bij 

 zyn naaste verwante, Epilobium parvijiorum^ waar de bladen 

 overigens ook met versmalden voet zittend zijn. In 't lila is 

 dit laatste bloempje een aardige miniatuuruitgaaf van de for- 

 schere Epilobium hirsutum, beide vrij vochtige plaatsen zoekend. 



V. U. en B., Plantenschat. 



