— 97 — 

 Muizenoor. — Hieracium pilosella. 



Alweer een Composiet ! Ja , hoe zou het anders kunnen , 

 dan dat ook wij menige soort dier familie bespraken , waar 

 er alleen in ons land 122 soorten in 't wild voorkomen , ter- 

 wijl de Composieten over de geheele aarde zijn verspreid en 

 een tiende vertegenwoordigen van den phanerogamenplanten- 

 groei onzer planeet. 



Deze Muizenoor of Harig Havikskruid is een licht- 

 gele Composiet met enkel lintbloemen , terwijl de stengel niet 

 vertakt is en slechts een enkel hoofdje draagt. Uit een bladrozetje 

 van behaarde bladeren rijst de stengel omhoog en wèl kunnen 

 wij vrede hebben met dien soortsnaam van pilosella van pilus , 

 haar , als we zien , hoe lange witte haren den bovenkant der 

 wigvormige gaafrandige bladeren bedekken en hoe van onderen 

 een dicht wit viltig harig kleed over het gansche blad is uit- 

 gespreid. De rozet is zoo gevormd, dat de bladeren elkander 

 niet bedekken , dus elkanders licht niet onderscheppen en de 

 versmalde voet der bladeren vormt als het ware een gootje , 

 dat de regendroppelen rechtstreeks geleidt naar den wortel. 



Voor de bewaring van vocht , dus tegen uitdroging , is dit 

 plantje a] bijzonder goed ingericht en het weet van zijn be- 

 schuttingsmiddelen een handig gebruik te maken. Als het in 

 lang niet heeft geregend of op plaatsen , waar toevallig de 

 grond sterk uitdroogt, gaan de randen der bladeren zich om- 

 buigen en het blad weet zich zoo te krommen , dat het zijn 

 viltig kleedje als een zonnescherm over zich uitspreidt en alleen 

 die onderzijde naar de zon toewendt. 



Ook het uit twee rijen blaadjes bestaande omwindsel is be- 

 haard , duidelijk met klierdragende haren bezet en bij donker 

 en regenachtig weer sluiten de spitse om windselblaadjes zich 

 om de van onderen rood gestreepte bloempjes met hun haar- 

 kroontje van niet vedervormige haren , dat later een vuilwit 

 vruchtpluis wordt. 



Bij alle Hieraciums is het noodig ter determineering 

 op den wortelstok te letten of die ook uitloopers heeft. Ons 

 Havikskruid vormt forsche bebladerde uitloopers boven den 

 grond, die, merkwaardig genoeg, hoewel anders liggende, als 

 men ze afsnijdt en in den grond plant, sterk genoeg blijken 

 om rechtop te groeien. 



^ 



