- 100 - 

 Koninginnekruid. — Eupatorium cannabinum. 



Wanneer men de 1^/2 a 2 M hooge plant, met zijn forschen 

 bebladerden stengel en groote breede fletsrose bloemtuilen , ziet 

 staan in 't kreupelhout langs den weg of aan een sloot, meent 

 men eerst met Valeriaan te doen te hebben , die algemeener 

 is en juist op dezelfde plaatsen en gronden voorkomt. En toch, 

 wat is 't verschil tusschen de beide planten groot , als men 

 gaat vergelijken ! Wat ge voor één valeriaanbloempje hieldt , 

 blijkt te bestaan uit vijf bloempjes, tot een hoofdje vereenigd ; 

 in dichte pluimen staan al die hoofdjes bijeen en vele er van 

 zijn aan één stengel tot een scherm of ook wel tot een bloem- 

 tuil vereenigd. Een heerlijk dichte bloemenmassa wordt aldus 

 gevormd , mooi rosé reeds als nog elk hoofdje slechts een 

 knopje is. 



De omwindselbladen der uit hoogstens vijf bloempjes be- 

 staande hooidjes van ons Koninginnekruid zijn namelijk 

 breed rosé gerand en vormen aaneengesloten mooie van onder 

 groene, van boven rosé spitse knopjes. Komt het bloemhoofdje 

 iets verder heen , dan splijt het knopje en 't blijkt een bekertje 

 te zijn van vijf buisbloempjes, elk met vijf bloemkroonslipjes. 

 üit de bij de Composieten steeds aanwezige buis, waartoe de 

 helmknoppen , vyf in getal , zyn vergroeid , schuift de stijl 

 omhoog, met zijn twee hier forsche en duidelijk te onderscheiden 

 stempels , die zich dwars over elkaar leggen als twee gekruiste 

 zwaarden. Met hun zamelharen hebben zij in de antherenbuis 

 zich met stuifmeel uit hun eigen bloempje beladen, maar aan 

 hun buitenkant, en nu zal bij 't strijken der stempels over 

 elkaar de kleverige binnenkant ook daarvan worden voorzien , en 

 wel, bij de dichte opeenhooping der bloempjes, allicht ook van 

 stuifmeel, afkomstig uit een naburige bloem. Die waarschijn- 

 lijkheid wordt grooter, als men bedenkt, dat de bloempjes niet 

 alle op denzelfden tijd rijp zijn, zoodat jongere en oudere in 

 eikaars nabijheid voorkomen. 



Elk der vijf bloempjes uit het hoofdje is gevat in een lijst 

 van lange witte haren , die later een sierlijk ongesteeld vrucht- 

 pluis vormen op het geribde met glinsterende kliertjes bezette 

 vruchtje. 



De forsche drie-, soms vijftallige bladen zijn tegenoverstaand 

 en kort gesteeld; elk blaadje is onregelmatig gezaagd en de 

 stevige met klierachtige haren bezette stengel draagt met ge- 

 mak de zware bloemenmassa op zijn top. 



