— 102 — 

 Wilde salie. — Teucrium scorodonia. 



Een lipbloem, die eigenlijk maar half een lipbloem is, niet 

 omdat zij zooals de Menthas een regelmatige kroon heeft, 

 maar omdat zij ons slechts één duidelijke lip en wel de onder- 

 lip vertoont. Doch ondanks die hangende onderlip is er niets 

 stugs of gemelijks of onvriendelijks aan deze bloemenkinderen , 

 die ge in volle fleurige trossen aan korte steeltjes , zoodat de 

 trossen aren gelijken , op duin- en zandgronden en in bosschen 

 vindt. De kleur is zachtgeel, wat naar 't groene zweemend , 

 zoodat ge de plant zoudt kunnen voorbijzien, als er niet 

 meestal nog al vele bijeenstonden en als de druk vertakte 

 stevige behaarde stengel niet tal van bloemtrossen droeg. 



Voor de herkenning helpt ook de aard der bladeren, rim- 

 pelig en zacht op 't gevoel als salie , gesteeld en daarbij be- 

 haard op de nerven, langwerpig, nog al breed en met hart- 

 vormigen voet. Aan hun rand zijn ze gekarteld en overal op 

 de oppervlakte liggen de adertjes er diep in , zoodat het blad- 

 moes als omhoog is gedreven. 



De aren of trossen van bloemen worden gevormd door dicht 

 boven elkander geplaatste tweetallen van bloemen naar één 

 zyde van den stengel gekeerd , ieder voorzien van een keurig 

 vrij breed en puntig schutblaadje , dat kleiner is dan de kelk. 

 Deze is tweelippig met een ongedeeld bovenlipje, dat in een 

 kort spits tandje uitloopt, en een wat naar binnen gebogen 

 onderlip met vier tandjes. Dat sierlijke min of meer klok- 

 vormige kelkje beschermt de vier vruchtjes later onder een 

 fijn haarringetje, maar draagt eerst gracieus en aardig de 

 mooie rechtopstaande knoppen en bloemen. Bij de knop is de 

 vry forsche drielobbige onderlip over alles heengeslagen en 

 bedekt dus ook de vier meeldraden ; raakt het knopje open , 

 dan schuift die onderlip eraf en laat de meeldraden volkomen 

 vrij en frank de wijde wereld inkijken, alleen overeind staande 

 en, alle doelmatigheidsbespiegelingen ten spijt, niet beschermd 

 door eenig deel der bovenlip. Want waar men een bovenlip 

 zou verwachten eindigt de nog al lange , wat gekromde buis , 

 en enkel een paar zacht afgeronde slipjes wenden zich naar 

 voren , zoo ver naar de onderlip , dat zij die haast vijflobbig 

 doen schijnen. De benedenste breede slip der onderlip slaat 

 tegen de buis terug , zoodat de ingang voor insecten uitlok- 

 kend open staat en zij eerst de meeldraden , later, als die terug- 

 gebogen zijn, den dan vooruitgetreden stempel raken. 



