— 103 — 

 Egelskop of Duiker — Sparganium ramosum. 



In deze in onze slooten zoo veelvuldig voorkomende plant 

 hebben we een voorbeeld van eene, die uitsluitend door den 

 wind bestoven wordt, en geen moeite doet om insecten te lokken. 

 Geen geuren, geen kleuren, want alles is licht of donker groen 

 aan dezen bloeienden Duiker, en ook geen honig vindt men 

 hier. 't Is tevens een goed voorbeeld van een eenhuizige plant , 

 dus eene met eenslachtige bloemen, waarbij de mannelijke en 

 vrouwelijke op dezelfde plant gevonden worden. Men ziet op 

 de afbeelding de eerste aan de toppen der takken en de vrou- 

 welijke, in wat grootere maar minder talrijke kogels bijeen, 

 daaronder. Links er naast is nog een verzameling dezer laatste 

 op meer gevorderden leeftijd geteekend, een kogel van vruchtjes, 

 de echte egelskop, die geheel rgp gemakkelijk in zijn deelen 

 uiteen valt. 



Plukt men eerder een kogel van vrouwelijke bloempjes uit 

 elkaar, dan ziet men ieder dezer slechts bestaan uit een kruik- 

 vormig stampertje, drie dekschubjes en een schutblaadje, terwijl 

 de mannelijke bloemen alleen uit meeldraden met dekschubjes 

 bestaan, meest met drieën bijeen een bloempje vormend. 



Fraaie of groote bloem bekleedsels zijn er dus niet, en meel- 

 draden en stampers liggen geheel open voor de luchtstroomen , 

 die wolkjes stuifmeel van hen wegvoeren of naar hen toe drij- 

 ven. Beide bewerkingen geschieden niet bij dezelfde plant 

 tegelgk. De vrouwelijke bloemen zijn veel eerder rijp dan de 

 mannelijke en als dus de kleverige witte naar buiten uitste- 

 kende stempeltjes van de onderste kogels gretig de pollen- 

 korreltjes van de buren opvangen , zijn de vlak er boven zit- 

 tende kogeltjes nog lang niet met hun stuifmeel gereed , zoodat 

 zij eerst vrij wat later anderen den dienst der bestuiving zullen 

 helpen bewijzen. En dat een exemplaar van de plant door 

 zijn eigen stuifmeel bevrucht zou worden is door deze regeling 

 geheel onmogelyk. 



De bladeren van den Sparganium zijn , zooals we ze van 

 een eenzaadlobbig in den bodem van niet zeer diep zoet- 

 water bevestigd gewas verwachten, lang, smal, lintvormig, 

 rechtnervig, van onderen scheede vormend en elkaar omsluitend 

 en steunend , en dan even als de stengel met veel lucht er in , 

 in fraai gevormde cellen. Onder elke tak met bloemen zit ook 

 zulk een blad, kleiner dan de overige, en aan den voet aardig 

 tot een gootvormige scheede uitgehold. 



