— 104 — 

 Reigersbek — Erodhim cicutarium. 



Het loont erg de moeite, die men er zich voor geeft, als 

 men onze beide geslachten van de familie der Geraniaceeën , 

 Geranium of O o i e v a a r s b e k en Erodium of Reigersbek, 

 nauwkeurig bestudeert en ze goed uit elkander leert houden, 

 want in onze landbouwstreken (en welk hoekje van ons vader- 

 land laat zich daar niet toe brengen !) komen ze alle algemeen 

 voor en daarbij zijn het allerfraaiste , van kleur en vorm bekoor- 

 lijke bloemetjes. Het karmozijnrood van onze Erodium flatteert 

 niet weinig het grasveld of den donkeren rand der akkers en 

 de rijk bebladerde stengel met gevinde bladen, wier blaadjes 

 zittend zijn en vinspletig, dragen de uit de oksels oprijzende 

 bloemstelen met de schermen, wier bloemenaantal tusschen 

 vier en negen wisselt. 



Stengel en bloemstelen zijn bij Erodium cicutarium, met af- 

 staande klierdragende haren bezet, die echter op ons prentje niet 

 duidelijk zijn. Ook het vijfslippige kelkje is behaard, en mocht 

 ge op twee van de vyf kroonblaadjes een zwarte vlek als honig- 

 merk ontmoeten, dan hebt ge met de Yarieteit pimpineUifolium 

 te doen. In het bloempje zijn verder aardig te zien de vijf 

 vruchtbare vóór de kelkbladeren en de vyf onvruchtbare vóór de 

 kroonbladeren gezeten meeldraden, en bij het determineeren wordt 

 van u gevergd dat ge er op zult letten, of de vijf van helm- 

 knoppen voorziene meeldraden al of niet met een tandje zijn 

 gewapend, want zoo dat wèl het geval is, hebt ge de soort 

 Erodium moschatum vóór u. 



De naam heeft het plantje natuurlijk van de allermerkwaar- 

 digste vruchtjes. Zie hoe het steeltje zich als een lange hals 

 terugbuigt en hoe de snavel volkomen die van den steltlooper 

 gelijkt. Die snavel bestaat uit de vijf stijlen van de deelen 

 van 't vruchtbeginsel en een centraal zuiltje, dat op een ge- 

 geven oogenblik door die stijlen van onderen wordt losgelaten , 

 waarbij de vijf kluisjes worden opgeheven en naar buiten sprin- 

 gen. Dan windt ieder der stijltjes zich sierlijk als een kurke- 

 trekker, rukt zich ook van boven los en boort zich , ter aarde 

 gevallen, met het vruchtkluisje vooruit gemakkelijk in den 

 grond. Vooral ook de beharing der vruchtjes werkt daartoe 

 mee en de bewegelijkheid van den gedraaiden sterk hygrosco- 

 pischen snavel. 



