- 106 - 

 Duizend blad. — Acbillea millefolium. 



Waar ge ook gaat wandelen , in 't noorden of zuiden , 't oosten 

 of westen van ons land , overal ontmoet ge in den zomer langs 

 wegen , dijken , slooten en op grasgrond de dichte mooie tuilen 

 van Achülea millefolium, hoog soms en rosé, zoodat men ze een 

 oogenblik voor valeriaan zou houden, klein dan weer en wit 

 en dicht opeengedrongen als bloemkooltjes uit het dwergenland. 



De massa bloemhoofdjes bij elkaar staan aan het eind van 

 een gegroefden , zachtbehaarden stengel , waaraan verspreid 

 voorkomen die sieraden der plant, die tot haar naam aanlei- 

 ding hebben gegeven, de groene bladeren. Hoe mooi en fijn 

 is zulk een dubbel gevind Achilleablad met zijn groot aantal 

 jukken, soms twee dozijn als aan het voor ons staande exem- 

 plaar, en elk der gevinde blaadjes van 't gevinde blad weer 

 vindeelig ! En niet houterig in de flank staan die jukken ge- 

 schaard , neen , met sierlijke buiging staan ze aan den gesleuf- 

 den bladsteel met een teere elegantie elkander volgend tot het 

 kleine eindblad , dat de jukken afsluit. 



De naam Duizendblad is dus zeer gepast; ook komen 

 die van Hazegras en Hazegerf voor, alsook die van 

 Spokebloem. Tot die laatste benaming gaven de witte, 

 bij elkander gezeten bloempjes op den hoogen stengel zeker 

 aanleiding , zooals meer hooge witte bloemen , vooral Umbel- 

 liferen , dien kinderlijken naam hebben gekregen in den mond 

 des volks. 



Met één zoo'n tuil van Achillea draagt ge een enorm aantal 

 bloemen mee, want elk der schijnbaar in een scherm zittende 

 vier- of vijfbladige bloempjes is een afzonderlijk bloemhoofdj e; 

 de ronde randbloemetjes zijn vrouwelijk, de kleine vijftandige 

 buisbloempjes, acht a tien in getal, hebben het gewone binnenwerk 

 der composietenbloempjes, de saamgegroeide vijf helmknopjes 

 met den stijl in het kokertje, dat ze vormen. Wat nu nog 

 verder dit plantje zoo iets geacheveerds en keurig afgewerkts 

 geeft, zijn de omwindselblaadjes om ieder bloemhoofdj e ; dak- 

 pansgewijze liggen ze over elkaar en elk is afgezet met een 

 donkerbruin randje. 



Soms moet Achillea behalve voor zich zelf ook voedsel ma- 

 ken voor de Bremraap of Orobanche^ de woekerplant, die 

 haar graag tot prooi kiest. 



^ 



