— 113 — 

 Slangebloeni of Smalbladige basterdwederik. — 



Epilobium angustifolium. 



De verschillende soorten van onze Basterdwederik 

 zetten veel kleur en glans bij aan ons Hollandsch landschap. 

 Ze hebben heldere tinten , niet recht rood , niet paars ook , 

 maar tusschen beide in, die wij met den naam van purper- 

 kleuren bestempelen en bij deze meest algemeen e Epilobium 

 angustifolium , de Slangebloem, die ook wel Kattestaart ge- 

 noemd wordt, is dat purper donker als bij Lythrum salicaria, 

 de hooge echte Kattestaart. De viertalligheid is een voor- 

 naam kenmerk van 't geslacht Basterdwederik en dan het 

 lange onderstandige vruchtbeginsel , eerst in dikte niet veel ver- 

 schillend van den bloemsteel , later uitgroeiend tot de lange ge- 

 vulde vierhokkige doosvrucht , die als ze is opengesprongen en 

 haar vier wanden rondslingert, de massa door den haarkuif 

 wollige zaden te voorschijn brengt, die soms een forschen 

 Epilobium struik er doen uitzien, als had men over hem een 

 zak met kapok leeggeschud. 



Boven dat ook roodgekleurde vruchtbeginsel staan wijduit 

 als bij een rad de vier donkerpurperen kelkslippen, lang en 

 smal , en daartusschen de omgekeerd eironde , iets lichter roode 

 fijne, zeer weinig ingesneden bloembladen, evenals de acht 

 meeldraden op den kelk ingeplant. Als waren de dikke helm- 

 knoppen hun te zwaar, zóó buigen die meeldraden zich alle 

 naar ééne zyde over, en de stijl met zijn vier stempels doet 

 dat tijdelijk. Hij helt eerst na 't openspringen der knop ver 

 buiten de bloem, als om angstvallig het stuifmeel der reeds 

 zeer vroeg rype helmknoppen te vermijden en als dat laatste 

 bijna geheel verdwenen is, heft hij zich overeind, wachtend 

 op het pollen uit andere bloemen, heel anders dus dan bij 

 Epilobium hirsutum, die juist voor zelf bestuiving is ingericht. 



De bloemen vormen bij Epilobium angustifolium rijke trossen 

 en de langwerpige verspreide bladeren staan dicht opeen aan 

 den wat roodgekleurden ronden stengel. Naast de roode hoofd- 

 nerf komt de netvormige adering der bladeren aan den onder- 

 kant sterk uit, terwijl de bladrand een weinig gekroesd en 

 onregelmatig fijn getand is. Het zijn zittende bladen, versmald 

 aan den voet; in Rusland worden ze wel geroosterd en gemengd 

 onder de uit China ingevoerde thee. 



