- 134 — 

 Pinksteriiakel. — Pastinaca sativa. 



Ouder de ruim vijftig soorten van Schermbloemigen, die in 

 ons land voorkomen , winnen het de witte in aantal verre van 

 de gele. Hier hebben wy in de Pinkste makel een der 

 weinige met gele bloemen, die den naam van Witte peen 

 draagt naar haren wortel, een bij de gekweekte soorten vleezig 

 en krachtig witgekleurd orgaan, maar die hier bij onze in 't 

 wild groeiende Pastinaca droog en vezelig is. Als veevoeder 

 wordt de gekweekte, ook Pastinake genoemd, vrij veel gebruikt. 



De forsche schermen der groenachtig gele bloempjes zijn 

 vooreerst te herkennen aan de aardige wijze, w^aarop elk der 

 vijf kroonblaadjes naar binnen is opgerold, als wilde het mee 

 den kostbaren schat van 't wordend vruchtje beschermen , dat 

 dan ook slechts door een onmerkbaar klein kelkje wordt ge- 

 dragen , terwijl zoowel 't omwindsel , als de omwindseltjes bij 

 de kleine schermen, ontbreken; een groot verschil dus met de 

 Gewone peen of Daucus carota. 



En van de bij deze laatste zoo treffende manier, om de 

 vruchtjes te beschermen , door ze te doen samenduiken als in 

 een warm nestje , is hier geen sprake. Wijduit staan op de 

 lange stelen de tien of twaalf schermpjes met bloemen , en 

 wijduit blijven ze staan, tijdens en na de rijping der vrucht, 

 elk schermpje een twintig- of vijf-en-twintigtal splitvruchten 

 dragend, 't Zijn ovaalronde , vrij platte vruchten , waarop de 

 twee stempels een aardig bruin kroontje vormen ; ze zijn flauw 

 overlangs gestreept en staan kranig recht op hun steeltjes. 

 Splitst men de vrucht , zoodat de beide kluisjes aan hun zuiltje 

 blijven hangen , dan ziet men hoe ze breed gevleugeld zijn , 

 en tegen 't licht ze houdend , kunt ge de , bij nader bekijken , 

 smalgestriemde zaden , er in onderscheiden. 



De stengel is kantig en diep geribd vooral beneden , waar 

 ge de forsche gevinde bladeren met gezaagde , langwerpige 

 aan den voet vaak hartvormige blaadjes vindt, terwijl de bo- 

 venste veelal drietallige bladen veel kleiner zijn, kleiner zelfs 

 dan hun min of meer vliezige bladscheede. In weilanden en 

 langs akkers, ook op onze dyken, is deze plant in Augustus 

 en September sterk vertegenwoordigd. 



^^ 



